TEST PODWÓJNY PAPP-A
Test podwójny PAPP-A jest wykonywany jako badanie przesiewowe w kierunku określenia prawdopodobieństwa wystąpienia wad genetycznych płodu takich jak: zespołu Downa, zespołu Edwardsa. Składa się on z oceny biochemicznych parametrów krwi matki: stężenia białka PAPP-A (Pregnancy Associated Plasma Protein A) oraz stężenie wolnej podjednostki glikoproteiny beta-hCG. Integralną częścią badania jest interpretacja kliniczna wyniku (ocena merytoryczna).
Kiedy wykonujemy TEST PODWÓJNY PAPP-A
Test PAPP-A wykonywany jest w I trymestrze ciąży, pomiędzy 9. a 14. tygodniem ciąży.
Przygotowanie pacjentki do testu PAPP-A
1. Odpowiedni wiek ciążowy
2. Kompletne wypełnienie formularza skierowania na badanie i jeżeli to możliwe dołączenie ksero ostatniego usg ciąży.
3. Pobranie materiału – pobranie krwi do probówki biochemicznej.
Wykonanie testu PAPP-A
Wykonujemy oznaczanie stężenia białka PAPP-A (Pregnancy Associated Plasma Protein A) oraz wolnej podjednostki glikoproteiny beta-hCG metodą immunochemiluminescencyjną.
Merytorycznej oceny testu dokonuję POMORSKIE CENTRUM DIAGNOSTYKI I TERAPII PRENATALNEJ
Prof. dr hab. n. med. Krzysztof Preis, Dr n. med. Małgorzata Świątkowska-Freund za pomocą specjalistycznego oprogramowania PRISCA wspomagającego interpretację wyników.
Ograniczenia testu PAPP-A
Test nie wykrywa 100% przypadków zespołu Downa i innych patologii płodu. Nieprawidłowy wynik testu nie oznacza choroby płodu, ale oznacza podwyższenie ryzyka, które należy zweryfikować innymi metodami badawczymi. Nieprawidłowy wynik testu może oznaczać inną patologię, dlatego w przypadku prawidłowego wyniku amniopunkcji wskazana jest szczególna opieka nad ciężarną i ewentualna dalsza diagnostyka.
Kobiety po 35. roku życia mają większe prawdopodobieństwo otrzymania wyniku nieprawidłowego, niż kobiety młodsze.
Jest tak dlatego, że obliczenie ryzyka choroby płodu dokonuje się nie tylko w oparciu o dane biochemiczne i USG, ale także w oparciu o ryzyko choroby płodu wynikające z wieku kobiety ciężarnej. Wpływ wieku kobiety ciężarnej na prawdopodobieństwo uzyskania wyniku fałszywego jest mniejszy dla testu PAPP-A, niż dla testu potrójnego, ponieważ badane w teście PAPP-A parametry ulegają większym wychyleniom od normy w przypadku choroby płodu, niż parametry badane w teście potrójnym - są bardziej specyficzne i ocena ryzyka w teście PAPP-A w większym stopniu niż dla testu potrójnego zależy od odchyleń parametrów biochemicznych, niż od wieku kobiety ciężarnej.
Co oznacza wynik nieprawidłowy (dodatni)?
Wynik dodatni oznacza, że pacjentka jest w grupie o podwyższonym ryzyku wystąpienia zespołu Downa i zespołu Edwardsa u płodu i wskazane będzie wykonanie dalszych badań potwierdzających dane ryzyko
Co oznacza wynik prawidłowy (ujemny)?
Wynik ujemny oznacza, że ryzyko wystąpienia zespołu Downa i zespołu Edwardsa u płodu obliczone na podstawie powyższych parametrów jest niskie. W takim przypadku dalsze badania nie są zazwyczaj zalecane.
DODATKOWA DOSTĘPNA DIAGNOSTYKA PRENATALNA
Test zintegrowany
W przypadku dodatkowego wykonania w okresie między 12-15 tygodniem ciąży USG w celu określenia przezierności karkowej (NT) w Pomorskim Centrum Diagnostyki i Terapii Prenatalnej istnieje możliwość oceny tzw. testu zintegrowanego.
UWAGA: TEST Podwójny PAPP-A NIE WYKRYWA WAD OŚRODKOWEGO UKŁADU NERWOWEGO!
Test podwójny rozszerzony ocena ryzyka wystąpienia wad ośrodkowego układu nerwowego przez wykorzystanie wyników testu podwójnego i dodatkowe oznaczenie poziomu AFP w surowicy między 14. a 21. t.c. (98 dni).
Merytoryczna ocena wyniku zostanie wykonana także przez POMORSKIE CENTRUM DIAGNOSTYKI I TERAPII PRENATALNEJ
z zastosowaniem programu PRISCA.
Test potrójny (AFP, hCG, fE3) – wykonywany w okresie między 14. a 21. tygodniem ciąży. Z merytoryczną interpretacją wyników. |