Od 20 lat badamy Twoją krew.
Badanie poziomu dihydrotestosteronu (DHT) pozwala ocenić stężenie tego hormonu we krwi. Może stanowić element rozszerzonej diagnostyki zaburzeń hormonalnych w niektórych przypadkach np. przy łysieniu androgenowym, problemach z prostatą czy nieprawidłowym rozwoju płciowym.
Koszt badania zaczyna się od 159.00 zł. Cena może różnić się w zależności od Punktu Pobrań.
Przed badaniem stężenia DHT w surowicy należy:
Dihydrotestosteron to hormon steroidowy, który należy do grupy androgenów. Powstaje w wyniku przekształceń testosteronu na skutek działania enzymu zwanego 5-alfa-reduktazą. DHT jest trzykrotnie bardziej aktywny niż testosteron.
Dihydrotestosteron (DHT) to jeden z kluczowych hormonów, który odgrywa ważną rolę przez całe życie – od okresu płodowego, aż po dorosłość. Hormon ma wpływ na:
Zarówno niedobór, jak i nadmiar DHT wiąże się z ryzykiem rozwoju pewnych chorób i zaburzeń.
Badanie polega na pobraniu próbki krwi z żyły łokciowej pacjenta. Pobrany materiał jest następnie przekazywany do laboratorium diagnostycznego.
Zakresy referencyjne DHT mogą się różnić pomiędzy laboratoriami. Swój wynik zawsze skonsultuj z lekarzem.
Zrozumienie przyczyny jest kluczowe, bo to ona decyduje o dalszej diagnostyce, leczeniu i o tym, czy da się odwrócić lub złagodzić objawy. Za niski poziom DHT często odpowiadają:
Najpoważniejszym skutkiem niedoborów DHT są zaburzenia rozwoju płodu – przy niedoborze enzymu 5-alfa-reduktazy uniemożliwiony jest prawidłowy rozwój cech płciowych i maskulinizacji narządów płciowych u mężczyzn, co skutkuje m.in. nieprawidłowym rozwojem prostaty.
Oprócz tego na niski poziom DHT mogą wskazywać:
Przyczyny mogą być różne. Podwyższony poziom czasem wynika z zaburzeń genetycznych, innym razem z wystąpienia niektórych chorób, a nawet ze stylu życia. Warto w tym kontekście omówić najważniejsze:
Wzrost poziomu DHT obserwuje się w patofizjologii chorób takich jak:
Poza tym za wysoki poziom DHT mogą odpowiadać:
Zmiany poziomu DHT mogą wpływać na ciało na wiele sposobów – od skóry i włosów, przez nastrój, aż po płodność i funkcjonowanie narządów płciowych.
Objawy u mężczyzn obejmują:
Objawy u kobiet to najczęściej:
Takie objawy to znak, że warto rozpocząć diagnostykę hormonalną.
Tak, spożycie alkoholu może wpływać na wynik badania DHT, ponieważ alkohol zaburza funkcjonowanie wątroby – narządu odpowiedzialnego za metabolizm hormonów androgenowych, w tym DHT. Przewlekłe spożywanie alkoholu może prowadzić do obniżenia poziomu testosteronu, a tym samym zmniejszenia produkcji DHT, natomiast jednorazowe spożycie alkoholu przed badaniem może przejściowo zaburzać gospodarkę hormonalną i fałszować wynik. Dlatego przed badaniem zaleca się całkowite powstrzymanie się od spożycia alkoholu przez co najmniej 24–48 godzin, aby wynik był jak najbardziej wiarygodny.
Zbyt wysokie stężenie DHT we krwi, określane jako hiperdihydrotestosteronemia, może wskazywać na nadmierną aktywność enzymu 5-alfa-reduktazy, zaburzenia hormonalne lub przyjmowanie suplementów androgenowych i sterydów anabolicznych. U mężczyzn podwyższony poziom DHT może prowadzić do łysienia androgenowego, przerostu gruczołu krokowego, trądziku oraz zwiększonego ryzyka raka prostaty. U kobiet nadmiar DHT objawia się hirsutyzem, czyli nadmiernym owłosieniem ciała, trądzikiem hormonalnym, zaburzeniami miesiączkowania oraz może być jednym z objawów zespołu policystycznych jajników (PCOS).
Zbyt niskie stężenie DHT we krwi może wskazywać na niedobór testosteronu, obniżoną aktywność enzymu 5-alfa-reduktazy lub stosowanie leków z grupy inhibitorów 5-alfa-reduktazy, takich jak finasteryd czy dutasteryd. U mężczyzn niski poziom DHT może prowadzić do zaburzeń erekcji, obniżonego libido, problemów z płodnością, zmniejszenia masy mięśniowej oraz zaburzeń rozwoju płciowego u chłopców. W przypadku stwierdzenia zbyt niskiego stężenia DHT lekarz prowadzący może zlecić dodatkowe badania hormonalne w celu ustalenia przyczyny niedoboru i wdrożenia odpowiedniego postępowania terapeutycznego.
DHT wiąże się z receptorami androgenowymi znajdującymi się w brodawkach skórnych mieszków włosowych. Zaburza to przebieg faz rozwoju włosa. W rezultacie nowe włosy stają się cieńsze, krótsze i słabiej wypigmentowane. Jest to tzw. „miniaturyzacja mieszka włosowego„.
U mężczyzn zaczyna się od cofania linii włosów na skroniach i czole (zakola), a następnie wypadanie włosów postępuje ku czubkowi głowy.
U kobiet łysienie androgenowe ma inny wzorzec. Włosy przerzedzają się rozlanie na szczycie głowy (wzdłuż przedziałka), przy zachowanej linii czołowej.
Tak, zwłaszcza w przypadku mężczyzn. Niski DHT może skutkować obniżonym libido.