yandex pixel
Menu
Zamknijzamknij

Wyszukiwarka

Ostatnio wyszukiwane

Popularne

Test Transformacji Limfocytów – LTT

Baza wiedzy 22 września 2017

Część badań specjalistycznych wymaga wykorzystania metod badawczych, które nie są wykorzystywane w codziennej praktyce laboratoryjnej. Ze względu na przenikanie „specjalistyki” do laboratoryjnej codzienności coraz częściej spotykać się można z nazwami metod, które brzmią obco. Pacjenci poszukujący możliwości pogłębienia, poszerzenia diagnostyki swoich dolegliwości wykorzystują dostępność informacji prezentowanych na stronach internetowych i potrafią zaskoczyć nawet wytrawnych specjalistów. Niniejszy tekst poświęcony jest testowi transformacji limfocytów (LTT).

Skrót „LTT” pochodzi z angielskich słów – Lymphocyte Transformation Test. Dla wykonania badania potrzebny jest materiał pacjenta, zarówno surowica jak i krew pełna. Po wyizolowaniu limfocytów zakładana jest hodowla i inkubacja z substancjami,. na które chcemy określić nadwrażliwość. Dalej dodawana jest znakowana tymidyna i dokonywany jest pomiar promieniowania. Użyteczność testu dotyczy  reakcji limfocytów z  antygenami (pokarmowe i antybiotyki) oraz haptenami, metalami ciężkimi, lekami i rozpuszczalnikami.

Typ IV alergii – zależny od komórek T, późny to:

  • Kontaktowe zapalenie skóry,
  • Nadwrażliwość na leki,
  • Alergie na metale,
  • Alergie na akrylany,
  • Alergie zawodowe.

Jedna z autorek publikujących w tym temacie określa LTT jako jedną z najbardziej wiarygodnych i czułych metod pozwalających na zmierzenie odpowiedzi proliferacyjnej zaktywowanych antygenem limfocytów. Antygen zaś to substancja obca, którą organizm „planuje” zniszczyć. Mogą to być toksyny bakteryjne, metale, tworzywa sztuczne, leki czy składniki żywności. Można tą techniką stwierdzić alergię na leki lub wykorzystać ją w ustalaniu zgodności tkankowej. Ostatni obszar staje się niezwykle istotny w transplantologii. Podkreśla się również możliwość wykrycia limfocytów pobudzonych na skutek kontaktu z bakteriami chorobotwórczymi jak na przykład krętki Borrelii. Do prawidłowego wykonania i interpretacji testu niezbędne jest doświadczenie i wiedza zarówno z dziedziny technik komórkowych jak i farmakologii i immunologii ADR.

Odrębnym obszarem wykorzystywania LTT jest nadwrażliwość na metale. Przez wiele lat tytan uznawany był za metal o wysokiej biokompatybilności. Jednak w ostatnich latach pojawiały się doniesienia o reakcjach nadwrażliwości na protezy, minipłytki używane do osteosyntezy czy rozruszniki. Podobnie w dentystyce obserwowano nadwrażliwość na wszczepy śródkostne. Analizując mechanizm nadwrażliwości sugeruje się, że jony tytanu mogą łączyć się z białkami nośnikowymi i mogą być rozpoznawane oraz transportowane do węzłów chłonnych przez komórki dendrytyczne. Tu prezentowane są limfocytom T. Proces ten może rozpoczynać reakcję nadwrażliwości typu IV. Zmiany pojawiające się w takim mechanizmie mogą występować zarówno miejscowo upośledzając wgajanie się implantu jak również w formie uogólnionej – pokrzywka, rumień, świąd a nawet atopowe zapalenie skóry. Zwraca uwagę fakt, że w skórnych testach płatkowych nie obserwuje się w takich przypadkach wyników dodatnich. Użyteczną metodą diagnostyczną staje się test transformacji limfocytów. W części doniesień medycznych można znaleźć informacje, że usunięcie implantów spowodowało poprawę stanu ogólnego. W przeprowadzonych powtórnie testach LTT (po usunięciu implantów) uzyskano normalizację wyników obrazującą stan ogólny. Inne metale wywołujące podobną reakcję to  beryl, nikiel, kobalt, chrom, tantal i wanad.

Nie przypisując testowi nadmiernie dużego znaczenia można jednak stwierdzić, że szczególnie w wykrywaniu nadwrażliwości typu IV posiada dobrze ustaloną pozycję. Zmiany w sposobie odczytu zdecydowanie poprawiły moc diagnostyczną badania. Dermatologia, dentystyka ale i ogólna medycyna powinny wykorzystywać tę metodę w wykrywaniu nadwrażliwości na metale, materiały do wypełnień korzeniowych, protezy ale także leki, rozpuszczalniki, pokarmy i inne substancje wywołujące nadwrażliwości. W przypadku kompozytów, cementu i materiałów do wypełniania kanałów korzeniowych badanie jest użyteczne i powinno być wykorzystywane.

Oprócz znanych alergenów potencjalnych (przede wszystkim pochodne kwasu metakrylowego) prawie zawsze zawierają one szereg dodatkowych składników, o których potencjale uczulającym niewiele wiadomo. Niestety nie wszystkie składniki użyte w materiałach stomatologicznych są dokładnie wyszczególnione. Ponadto w procesie wytwarzania tych materiałów dochodzi do zmiany strukturalnej, co powoduje, że alergeny aplikowane w jamie ustnej pacjenta różnią się od tych zdeklarowanych na produkcie początkowym.

Istnieją dwa wskazania do poddania się testowi badającemu uwrażliwienie np. na cement, kompozyty lub inne materiały do wypełniania kanałów korzeni zębowych:

  1. Zapobieganie: jeśli materiał ma zostać zastosowany np. w celu przyklejenia odbudowy ceramicznej. Przed osadzeniem odbudowy w zębie należy zbadać, czy składniki cementu mogą wywołać u pacjenta reakcję alergiczną.
  2. Leczenie: jeśli po zastosowaniu materiału ceramicznego oraz cementu mocującego lub po aplikacji wypełnienia kanału korzeniowego u pacjenta występują dolegliwości. Za pomocą testu LTT można zbadać, czy to właśnie zastosowany cement lub materiał wypełniający kanał zęba jest przyczyną reakcji alergicznej.

W celu przeprowadzenia testu potrzebne jest 20 ml krwi na heparynę + 5 ml krwi pełnej oraz próbki materiału, który ma zostać przetestowany. W niektórych przypadkach może to być właśnie wybrany przez pacjenta materia – tzw. materiał własny.

Nasze propozycje:

LTT – amalgamat

składniki amalgamatu/organiczne związki rtęci:  miedź,  srebro, rtęć, cyna (amalgamat), etyl rtęci, rtęć fenylowa, rtęć  metylowa

 

LTT dentystyczne tworzywa sztuczne

metakrylan metylu (MMA),  TEGDMA (dimetakrylan glikolu  tri- etylenowego), bis-GMA (dimetakrylan bisfenylo- glicydylowy), HEMA (metakrylan 2-hydroksyetylu),  dimetakrylan di uretanu, 4,4-izopropylidenodifenol,  dimetakrylan glikolu etylenowego, N,N-dimetylo-4-toluidyna,  nadtlenek benzoilu, hydrochinon

 

LTT dental check

złoto, srebro, pallad, nikiel, cyna, chrom, kobalt, miedź,  platyna, rtęć nieorganiczna, HEMA, TEGDMA, MMA

 

LTT ceramika + cementy

wanad, glin, tytan, kobalt, chrom, bar, krzem, cer, bor,  mangan, kobalt (?), antymon, cement fosforanowy (Harvard),  cement szklano-jonomerowy (Ketac Bond)

 

Jeżeli pojawiają się dolegliwości u pacjentów z implantami lub po wypełnienia kanałów zębowych, a także jeśli planowane są implanty dla zachowania zdrowia sugerujemy rozważenie ze swoim dentystą wykonanie badań LTT. W przypadku pytań prosimy o kontakt z najbliższym laboratorium Synevo. Badanie nie leczy ale pomaga w postawieniu prawidłowej diagnozy.

Czy ten artykuł był pomocny?

Sprawdź również