Badania dla kobiet

Dowiedz się więcej o badaniach

Badania dla kobiet


Badania dla kobiet to badania laboratoryjne, które skupiają się na ocenie stanu zdrowia, który dotyczy tzw. „kobiecych obszarów”, czyli przede wszystkim hormonów płciowych odpowiedzialnych za regulację cyklu miesięcznego oraz zdrowia reprodukcyjnego. Dodatkowo pozwalają one na wczesne wykrycie i diagnozowanie chorób, które dotykają tylko kobiety, takich jak nowotwory narządów płciowych (jak chociażby rak szyjki macicy) czy nieprawidłowa praca jajników, która może także wynikać z obecności guzów na tych organach.

Kobiecy układ hormonalny jest pod wieloma względami bardziej skomplikowany niż u mężczyzn. Kontrola cyklu menstruacyjnego wymaga zaangażowania wielu narządów, które produkują liczne związki regulacyjne, gdzie zaburzenie poziomów jednego z nich może pociągać za sobą nieprawidłowości stężeń wszystkich innych oraz wywołując liczne dolegliwości dotyczące całego organizmu, dlatego też niezwykle ważne jest odpowiedzialne dbanie o równowagę hormonalną w tym zakresie, gdyż ma ona nie tylko wpływ na zdrowie reprodukcyjne, ale także na ogólny stan zdrowia pacjentki.

 

Dlaczego badania dla kobiet są ważne?


Często zaburzenia hormonalne u kobiet są niediagnozowane przez lata, a ich objawy bywają wybitnie uporczywe i przykre dla pacjentek. Regularne wykonywanie badań profilaktycznych dotyczących tego obszaru zdrowia pozwala wykryć te schorzenia oraz rozpocząć ich leczenie, co zazwyczaj dość szybko skutkuje poprawą stanu ogólnego. Długotrwałe, nieleczone zaburzenia mogą nieść za sobą poważne dla zdrowia skutki i powikłania, takie jak zwiększone ryzyko licznych chorób metabolicznych, osteoporozy oraz wywoływać znaczne trudności z zajściem w ciążę.

 

Kiedy należy wykonywać badania dla kobiet?


Objawy chorób wiążących się z nieprawidłowościami w kobiecym układzie hormonalnym bywają bardzo niecharakterystyczne, przez co sprawiają pewne trudności diagnostyczne. Do tych objawów zalicza się:

  • nieregularne miesiączki, które mogą występować zbyt rzadko, w nierównych odstępach czasu
  • bolesne, obfite okresy
  • nasilone objawy zespołu napięcia przedmiesiączkowego (PMS)- skurcze macicy, bolesność piersi, wzdęcia, wahania nastroju
  • zaburzenia nastroju, np. depresyjne
  • trudności z utratą masy ciała, skłonności do tycia
  • trądzik, problemy ze skórą

Poza wymienionymi objawami może występować wiele innych, których ogół połączony z historią choroby pacjentki należy skonsultować z lekarzem, najlepiej ze specjalistą endokrynologii ginekologicznej. Bardzo często wyrównanie braku równowagi hormonalnej prowadzi do szybkiego ustąpienia objawów oraz poprawy jakości życia pacjentki.

Najczęściej wybierane badania


TSH


Oznaczenie TSH jest podstawowym badaniem służącym do rozpoznawania chorób tarczycy

Morfologia krwi


Morfologia to proste i najbardziej popularne badanie diagnostyczne krwi

Lipidogram


Badanie lipidogramu określa poziom ryzyka pojawienia się schorzeń układu krążenia

Witamina D


Badanie witaminy D wykonuje się w przypadku oceny nieprawidłowości gospodarki wapniowo – fosforanowej

Cholesterol LDL


Oznaczenie stężenia cholesterolu frakcji LDL (lipoproteiny niskiej gęstości) tzw. złego cholesterolu

VERACITY


VERACITY to dokładne i szybkie badanie prenatalne nowej generacji służące wykrywaniu aneuploidii chromosomów i mikrodelecji u płodu

Prolaktyna


Oznaczenie stężenia prolaktyny wykonuje się pod kątem podejrzenia guza przysadki mózgowej

Wapń


Badanie wykorzystywane jest m.in. w diagnostyce zaburzeń metabolizmu kości

Badania dla kobiet

Wszystkie badania


badania podstawowe

Albumina

endokrynologia

AMH – Hormon anty-Mullerian

endokrynologia

Androstendion

badania w czasie pandemii

Badania po przechorowaniu COVID-19

badania po szczepieniu covid 19

Badania po szczepieniu na COVID-19

badania w czasie pandemii covid

Badania profilaktyczne w czasie pandemii COVID-19

genetyka

Badanie genetyczne predyspozycji do nowotworu zależnego od estrogenów

badania moczu icon

Badanie moczu – badanie ogólne moczu

badania kalu icon

Badanie ogólne kału

badania prenatalne icon

Badanie prenatalne VERACITY

badania prenatalne icon

Badanie prenatalne VERAgene

badania podstawowe

Badanie przeglądowe alloprzeciwciał

endokrynologia

Beta HCG

badania podstawowe

Bilirubina całkowita

markery nowotworowe

CA 15-3

badania podstawowe

Chlamydia trachomatis antygen

badania podstawowe

Cholesterol całkowity

badania podstawowe

Cholesterol HDL

badania podstawowe

Cholesterol LDL

badania dla kobiet icon

CINtec Plus – Profilaktyka raka szyjki macicy

badania podstawowe

CRP – jaka jest norma CRP? Kiedy wykonać badanie CRP?

mikrobiologia

Cytologia ginekologiczna

badania dla kobiet icon

Cytologia jednowarstwowa

badania dla kobiet icon

Cytologia jednowarstwowa (LBC) + HPV14

badania podstawowe

D-dimery

endokrynologia

DHEA-S

biochemia i immunochemia icon

Elektroforeza białek moczu

endokrynologia

Estradiol – co to jest, normy, wyniki

biochemia i immunochemia icon

Estriol wolny

badania podstawowe

Ferrytyna

badania podstawowe

Fosfataza alkaliczna (ALP)

endokrynologia

FSH

badania podstawowe

Glukoza

markery nowotworowe

HE4

diagnostyka infekcji

Helicobacter pylori IgG

badania podstawowe

Hemoglobina glikowana HbA1c

badania krwi icon

IgA (immunoglobulina A)

alergologia

IgE całkowite

badania krwi icon

IgG

badania krwi icon

IgM

badania nieplodnosci icon

Inhibina B

badania podstawowe

Kreatynina – co to jest, jakie są normy

markery nowotworowe

Krew utajona w kale

endokrynologia

LH – lutropina

badania krwi icon

Lipidogram – na czym polega, kiedy wykonać?

biochemia i immunochemia icon

Łożyskowy czynnik wzrostu PIGF

badania podstawowe

Magnez

badania podstawowe

Mocznik – jakie są normy badania?

badania podstawowe

Morfologia krwi – badanie krwi

badania krwi icon

Nietolerancje pokarmowe FoodPrint 200 alergenów

badania dietetyczne icon

Nutrifit

badania podstawowe

OB – odczyn Biernackiego

mikrobiologia

Ocena biocenozy pochwy w skali Nugenta

mikrobiologia

Ocena stopnia czystości pochwy

mikrobiologia

Posiew materiału w kierunku GBS

mikrobiologia

Posiew mleka kobiecego

mikrobiologia

Posiew w kierunku Trichomonas vaginalis

badania przed ciaza

Preeklampsja – diagnostyka stanu przedrzucawkowego

endokrynologia

Progesteron

endokrynologia

Prolaktyna – normy, podwyższony poziom. Kiedy wykonać badanie?

endokrynologia

SHBG

badania podstawowe

Szybki test na grypę

badania krwi icon

Test antyglobulinowy (odczyn Coombsa)

badania krwi icon

Test CBA – ocena cytokin Th1/Th2

badania podstawowe

Test na przeciwciała anty-SARS-CoV-2 całkowite ilościowo

badania podstawowe

Test na przeciwciała anty-SARS-CoV-2 po szczepieniu ilościowo

badania podstawowe

Test na przeciwciała koronawirusa całkowite (jakościowo)

badania podstawowe

Test na przeciwciała koronawirusa półilościowo

markery nowotworowe

Test ROMA

badania krwi icon

Testosteron – norma, kiedy wykonać

badania krwi icon

Toxoplasma gondii przeciwciała IgA

badania dla kobiet icon

Trichomonas vaginalis DNA

badania krwi icon

Trójglicerydy

badania tarczycy icon

TSH – norma, cena, kiedy wykonać

badania podstawowe

Wapń

badania podstawowe

Witamina B12

badania krwi icon

Witamina D – norma, niedobór, nadmiar. Kiedy wykonać badanie?

badania podstawowe

Żelazo

Sprawdź jak przygotować się do badania:


Badanie krwi

Materiał na badanie krwi powinno się pobierać na czczo, czyli z zachowaniem 8 – 12 godzinnej przerwy od czasu ostatniego posiłku. Zalecenie dotyczy wszystkich badań, ponieważ zmiany wywołane przyjęciem posiłku są trudne do przewidzenia, a uzyskane wartości interpretuje się wobec wartości referencyjnych ustalonych w standardowych warunkach.

W dniu poprzedzającym badanie krwi należy unikać obfitych i tłustych posiłków oraz spożywania alkoholu.

W dniu badania

Bezpośrednio przed badaniem krwi dozwolone jest wypicie niewielkiej ilości wody.

Podobnie pora dnia może mieć wpływ na wiarygodność wyników badań. Zaleca się, pobieranie krwi w godzinach porannych (7:00 – 10:00). Jeżeli krew zostanie pobrana o innej porze dnia,  należy wziąć to pod uwagę interpretując uzyskane wyniki badań.

Bezpośrednio przed pobraniem wskazany jest 15 minutowy odpoczynek.

Badanie krwi a przyjmowane leki

W miarę możliwości badanie należy przeprowadzić przed przyjęciem porannej porcji leków, taką decyzję należy zawsze skonsultować z lekarzem.

Zawsze należy poinformować personel pobierający krew o przyjmowanych lekach, suplementach, preparatach ziołowych – zostanie to odnotowane podczas rejestracji.


Pobranie moczu do badania ogólnego

Sprawdź jak przygotować się na pobranie moczu do badania ogólnego.

Badanie Ogólne Moczu można wykonać o dowolnej porze dnia jednak zalecanym materiałem jest pierwsza, poranna porcja, czyli mocz oddany po nocnym 8 godzinnym wypoczynku lub jeśli to niemożliwe, po co najmniej 4 godzinach od poprzedniego oddania moczu.

Pobranie moczu – wskazania przed pobraniem:

  • stosowanie zwyczajowej diety i ilości przyjmowanych  płynów,
  • unikanie nadmiernego wysiłku fizycznego,
  • zachowanie abstynencji seksualnej w dobie poprzedzającej badanie,
  • dokładne umycie okolicy ujścia cewki moczowej ciepłą wodą bez środków myjących i dezynfekujących i osuszenie jednorazowym ręcznikiem.

Nie zaleca się  wykonania badania w okresie od 2 dni przed i 2 dni po menstruacji.

Bardzo ważne aby mocz do badania pochodził z tzw. “środkowego strumienia”.

W tym celu, po oddaniu niewielkiej ilości moczu do toalety, bez przerywania należy podstawić pojemnik i oddać do niego 50 – 100 ml moczu, a następnie odstawić pojemnik i pozostały mocz oddać do toalety. Nie wolno przelewać moczu z nocnika, basenu itp.

Pojemnik z pobraną próbką moczu należy szczelnie zamknąć, opisać imieniem i nazwiskiem i jak najszybciej dostarczyć do punktu pobrań.


Doustny test tolerancji glukozy

Badanie wykonuje się w godzinach porannych, koniecznie na czczo czyli po 8 – 12 godzinach od ostatniego posiłku. Przed planowanym badaniem przez co najmniej 72 godziny nie należy zmieniać zwyczajowej diety oraz utrzymywać normalną aktywność fizyczną. 

W miarę możliwości badanie należy przeprowadzić przed przyjęciem porannej porcji leków, taką decyzję należy zawsze skonsultować z lekarzem. Jeżeli przyjęcie leku było konieczne przed pobraniem krwi należy przekazać taką informację pracownikowi w punkcie pobrań.

Pacjent powinien zgłosić się do punktu pobrań z zakupioną w aptece odpowiednią porcją glukozy. Badanie należy do grupy testów czynnościowych Zalecane jest uzyskanie pisemnego potwierdzenia od lekarza o braku przeciwskazań do wykonania testu.

Jak przebiega badanie?

Krew pobiera się rano, na czczo, a następnie wypija się 75 g glukozy rozpuszczonej w 150 – 200 ml ciepłej wody. Roztwór glukozy powinien być przyjęty w ciągu 3-5 minut. Kolejna próbkę krwi pobiera się po 2 godzinach od wypicia glukozy. Lekarz może zalecić pobranie krwi w innych odstępach czasu np. co godzinę.

U kobiet w ciąży krew pobiera się na czczo oraz po 60 i 120 minutach od przyjęcia 75 g glukozy.

Przez cały czas jego trwania należy przebywać w poczekalni punktu pobrań. W trakcie trwania testu nie wolno spożywać posiłków, przyjmować płynów ani palić papierosów.


Test z metoklopramidem

Badanie wykonuje się w godzinach porannych. Należy zgłosić się do punktu pobrań z zakupionym w aptece metoklopramidem.

Jak przebiega badanie

Krew pobiera się rano, na czczo, a następnie po 60 i 120 minutach od doustnego podania metoklopramidu. Lekarz ustala dawkę leku, a także może zalecić pobranie w innych odstępach czasu. Przez cały czas trwania testu należy przebywać w poczekalni punktu pobrań. Nie należy przyjmować posiłków ani płynów.


Posiew moczu

Posiew moczu – co to jest?

Mocz jest produkowany przez nerki w celu usunięcia części zanieczyszczeń oraz nadmiarowych substancji przez organizm. Przechodzi on z nerek do moczowodów (razem stanowią górne drogi moczowe), skąd trafia do pęcherza moczowego, a na zewnątrz ciała wydostaje się przez cewkę moczową (stanowiącą dolne drogi moczowe). W normalnych warunkach w moczu ani świetle dróg układu moczowego nie znajdują się bakterie. W sytuacji, gdy ze skóry (przez cewkę moczową) do dróg moczowych przedostaną się bakterie i zaczną się w nich namnażać, rozwinie się zakażenie układu moczowego. To dość częsty i powszechny problem, większość z nich dotyczy dolnych dróg moczowych (pęcherza), uważa się je za niepowikłane i łatwe do wyleczenia. Jeśli jednak nie zostaną one odpowiednio wcześnie wykryte, infekcja może rozprzestrzenić się w górę przez moczowody do nerek, powodując niebezpieczne odmiedniczkowe zapalenie nerek, które nieleczone uszkadza nerki. W najpoważniejszych przypadkach bakterie mogą rozprzestrzenić się do krwiobiegu i spowodować zagrażającą życiu posocznicę (sepsę). Najczęstszą przyczyną zapalenia układu moczowego jest bakteria E. Coli. W nielicznych przypadkach stwierdza się inne bakterie, jak Klebsiella, Proteus, Enterobacter. Kobiety częściej zapadają na infekcje dróg moczowych niż mężczyźni. Częściowo wynika to z faktu, że kobieca cewka moczowa jest krótsza i znajduje się bliżej odbytu, co pozwala na łatwiejszy kontakt bakterii z jelit z cewką moczową. W przypadku mężczyzn z ZUM należy wykonać dalszą diagnostykę, gdyż może to u nich oznaczać nieprawidłowości anatomiczne układu moczowego. Na ryzyko rozwinięcia ZUM nawracającego i z powikłaniami są też bardziej narażone osoby z chorobami nerek (np. kamienie nerkowe), z innymi schorzeniami przewlekłymi (np. cukrzycą), osłabiającymi oporność lub na stałe zacewnikowane. Posiew moczu to badanie, który polega na hodowli materiału z próbki moczu, dzięki czemu wykrywa i identyfikuje bakterie powodujące infekcję dróg moczowych (ZUM). Rozpoznanie zakażenia układu moczowego musi zostać potwierdzone badaniem posiewu moczu.

Posiew moczu – kiedy wykonać badanie?

Badanie jest zlecane przez lekarza w celu diagnostyki infekcji układu moczowego, szczególnie powikłaniami u osób z czynnikami ryzyka, przedłużających się i nie odpowiadających na pierwotne leczenie. Badanie pomaga zdeterminować lokalizację zakażenia (górne lub dolne drogi moczowe), określić gatunek bakterii. która je wywołała i na tej podstawie dobrać najwłaściwszy (powodujący najmniej działań niepożądanych) antybiotyk w celu jej leczenia i zapobiegania komplikacjom. Następnie należy monitorować skuteczność terapii. Badanie powinno być wykonywany łącznie z analizą ogólną (biochemiczną) zawartości moczu oraz badaniem jego osadu, które również mogą pomóc w diagnostyce zakażeń układu moczowego (np. poprzez stwierdzenie zmiany pH moczu, obecności białych krwinek w moczu, podwyższenie w nim aktywności enzymu esterazy leukocytów- pochodzącej z rozpadających się leukocytów). W przypadku podejrzenia urosepsy (sepsy wywołanej rozprzestrzenieniem się infekcji z układu moczowego) posiew moczu należy dodatkowo uzupełnić o posiew krwi. Posiew moczu jest też profilaktycznie wykonywany u kobiet ciężarnych, gdyż w ich przypadku wykrycie bakterii w moczu nawet bez obecności objawów zakażenia (bakteriomocz bezobjawowy), w późniejszych okresach ciąży może się rozszerzyć na górne drogi moczowe i powodować zwiększone ryzyko rozwoju odmiedniczkowego zapalenia nerek.

Posiew moczu – kto powinien wykonać badanie?

Osoby z objawami infekcji dolnych dróg moczowych:
  • parcie na mocz
  • poczucie zalegania moczu w pęcherzu bezpośrednio po jego oddaniu
  • ból, pieczenie podczas oddawania moczu
  • zmiana zapachu i koloru moczu
  • ból w okolicy podbrzusza
Osoby z objawami infekcji górnych dróg moczowych:
  • ból w lędźwiach
  • tkliwość okolicy nerek na wstrząsanie
  • dreszcze i gorączka
  • nudności i wymioty
  • mocz z domieszką krwi

Posiew moczu norma

  • ujemny – jest raportowany, jeśli w posiewie nie zaobserwuje się wzrostu bakterii. W przypadku nie wykrycia bakterii w posiewie, ale obecności leukocyturii (stwierdzenia podwyższonego stężenia białych krwinek w moczu), może to świadczyć o zakażeniu drobnoustrojami, których hodowla jest trudna (Chlamydia, mykoplazmy, zakażenie rzęsistkiem pochwowym, gruźlica).  Jeśli objawy związane z układem moczowym, mimo ujemnego posiewu, utrzymują się, należy też rozważyć nieinfekcyjne (nie spowodowane zakażeniem bakteriami) przyczyny jego schorzeń.
  • dodatni – jest raportowany, jeśli w posiewie zaczynają rosnąć bakterie. W przypadku próbek moczu pobranych prawidłowo, posiewy zawierające więcej niż 100000 jednostek bakterii tworzących kolonie (CFU) / mililitr jednego rodzaju bakterii zwykle wskazują na zakażenie. Następnie oznacza się ich gatunek i wykonywany jest antybiogram (oznaczenie ich wrażliwości na dany rodzaj antybiotyku).
Czasami w posiewie wyhodowany zostaje więcej niż jeden rodzaj bakterii. Rzadko, jest to spowodowane infekcją obejmującą więcej niż jeden patogen; jednak jest bardziej prawdopodobne, że próbka do badania została nieprawidłowo pobrana i zanieczyszczona bakteriami ze skóry, pochwy lub kału.

Dobowa zbiórka moczu

Dobowa zbiórka moczu

Przed przystąpieniem do pobrania dobowej zbiórki moczu należy zaopatrzyć się w specjalny 2-3 litrowy pojemnik z podziałką umożliwiającą dokładne odczytanie objętości. Ponadto potrzebny będzie pojemnik jednorazowy, w którym próbka moczu ze zbiórki zostanie przekazana do punktu pobrań.

Niektóre parametry oznaczane w dobowej zbiórce moczu wymagają zastosowania środka konserwującego. Przed przystąpieniem do zbiórki moczu należy uzyskać informację od personelu punktu pobrań, czy środek taki jest konieczny i czy można go otrzymać w punkcie pobrań.

Jak pobrać materiał

Dobową zbiórkę moczu należy rozpocząć w godzinach porannych i prowadzić przez  24 godziny, czyli np. zbiórka rozpoczęta w poniedziałek o godzinie 8:00 powinna zakończyć się we wtorek o godzinie 8:00.

Pierwszą poranną porcję moczu należy oddać do toalety, a zbiórkę rozpocząć od drugiej porcji (w przypadku konieczności zastosowania środka konserwującego należy go dodać do pojemnika, gdzie znajduje się już porcja moczu rozpoczynająca zbiórkę).

Należy odnotować godzinę rozpoczęcia zbiórki. Od tej pory każda porcja moczu, w całości musi być oddawana do pojemnika. W przypadku pominięcia którejś z porcji moczu, zbiórkę należy przerwać i rozpocząć od nowa, następnego dnia, a zebrany już mocz wylać.

Ostatnią porcją moczu, która zostanie oddana do pojemnika jest poranna próbka moczu oddana w drugim dniu prowadzenia zbiórki.

W czasie trwania dobowej zbiórki moczu pojemnik należy przechowywać w lodówce.

Po zakończeniu zbiórki należy określić objętość zebranego moczu odczytując pojemność z podziałki na ścianach pojemnika.

Mocz w pojemniku zbiorczym dokładnie wymieszać, a następnie przelać 50 – 100 ml do jednorazowego pojemnika.

Do punktu pobrań należy dostarczyć próbkę moczu wraz z zanotowanymi informacjami o objętości zebranego moczu oraz o godzinie rozpoczęcia i zakończenia zbiórki.


Pobranie kału

Pobranie kału – krok po kroku

Aby wykonać pobranie kału na badanie, należy się wcześniej zaopatrzyć w  specjalny pojemnik z przytwierdzoną do nakrętki łopatką i czyste, suche naczynie (basen, ewentualnie plastikowy jednorazowy pojemnik).

Przed pobraniem próbki należy opróżnić pęcherz moczowy, a następnie oddać kał do przygotowanego wcześniej czystego suchego pojemnika.

Jeśli w kale widoczne są pasożyty należy oddzielić je od próbki, wypłukać wodą i przesłać do laboratorium w oddzielnym pojemniku zawierającym niewielką ilość wody lub soli fizjologicznej.

Za pomocą łopatki z nakrętki pojemnika należy pobrać małe próbki  kału z kilku punktów, szczególnie tych zawierających np. krew, śluz lub ropę.

Całkowita ilość kału w pojemniku powinna odpowiadać wielkości orzecha laskowego, a jeśli kał jest płynny objętość próbki powinna wynosić 2-3 ml.

Pobranie kału – co dalej

Próbkę należy przekazać do punktu pobrań w możliwie najkrótszym czasie od momentu pobrania. Jeżeli czas od pobrania do dostarczenia przekracza 2 godziny, próbkę należy przechowywać w lodówce.


Pobranie kału na badanie w kierunku nosicielstwa Salmonella i Shigella

Przed rozpoczęciem zbiórki należy zaopatrzyć się w punkcie pobrań w 3 wymazówki z podłożem transportowym.

Próbki kału do badania w kierunku nosicielstwa Salmonella-Shigella należy pobierać w ciągu 3 kolejnych dni (każdego dnia jedna próbka kału).

Przed pobraniem próbki należy całkowicie opróżnić pęcherz moczowy.

Kał należy oddać do czystego, suchego naczynia (basen lub inny pojemnik).

Próbkę kału należy pobrać za pomocą wymazówki i umieścić w podłożu transportowym.

Każda próbkę należy opisać datą i godziną .

Próbkę w podłożu transportowym należy przechowywać  w temperaturze pokojowej.

Trzeciego dnia w godzinach porannych, po pobraniu ostatniej próbki, wszystkie trzy próbki należy jak najszybciej dostarczyć do punktu pobrań. Czas od pobrania pierwszej próbki do dostarczenia wszystkich do punktu pobrań nie powinien przekraczać 72 godzin.

Próbki mogą być przekazywane wyłącznie do czwartku.


Pobranie plwociny do badania bakteriologicznego

Przed badaniem należy zaopatrzyć się w jałowy pojemnik, który można otrzymać w punkcie pobrań lub zakupić w aptece.

Próbkę należy pobrać w godzinach porannych, na czczo.

Przed pobraniem należy umyć zęby i wypłukać jamę ustna przegotowana wodą.

Następnie wykrztusić plwocinę i wypluć ją bezpośrednio do jałowego pojemnika bez dotykania jego wewnętrznych ścianek.

Przygotowana próbka powinna zawierać od 2 do 10 ml materiału do badań.

 

Materiał należy jak najszybciej dostarczyć do punktu pobrań.

Uwaga!

Jeśli nie jest możliwe prawidłowe pobranie próbki (nie można  wykrztusić plwociny, albo jest  jej zbyt mało) należy skontaktować się z lekarzem, który może zalecić inhalacje lub zastosować środki mukolityczne.


Pobranie wymazu z gardła

Na pobranie wymazu z gardła należy zgłosić się  do punktu pobrań na czczo lub minimum 3 godziny po spożyciu ostatniego posiłku.

Przed badaniem nie  należy myć zębów, nie można stosować płynów do płukania jamy ustnej oraz tabletek do ssania.


Pobranie kału na krew utajoną

Badanie nie wymaga zmiany diety.

Przed badaniem należy w laboratorium pobrać specjalne probówki z przyczepionym do korka aplikatorem i zawierające płyn transportowy oraz przygotować czyste, suche naczynie (basen lub inny pojemnik), które będzie służyć za toaletę. Ma to na celu uniknięcie rozcieńczenia kału wodą lub moczem z toalety. Probówki należy przechowywać w lodówce, a w dniu pobierania kału ocieplić do temperatury pokojowej.

Przed wypróżnieniem należy całkowicie opróżnić pęcherz moczowy. Oddać kał do przygotowanego naczynia i za pomocą aplikatora pobrać próbki z 2-3 miejsc, a następnie wymieszać z płynem w probówce. Należy uważać, żeby przy otwieraniu probówki i dodawaniu kału nie rozpryskać znajdującego się w niej płynu. Po dodaniu próbki kału probówkę należy dokładnie zamknąć i kilkakrotnie potrząsnąć dla wymieszania kału z płynem.

Zaleca się pobieranie próbek kału przez 3 dni, wykorzystując 3 kolejne probówki. Pobrane próbki należy przechowywać w temperaturze lodówki. Po pobraniu ostatniej próbki należy jak najszybciej dostarczyć próbki do punktu pobrań.

Próbek kału nie należy pobierać podczas menstruacji, ani na 3 dni przed lub po niej, przy krwawieniach spowodowanych zaparciami, przy krwawiących hemoroidach, po incydentach krwawienia z nosa, z dziąseł,  po ekstrakcjach zębów, po doodbytniczym podaniu leków, przy przyjmowaniu leków przeczyszczających, dużych dawek witaminy C, salicylanów, preparatów żelaza, związków glinu i bizmutu.

Badanie PSA

Zaleca się pobieranie krwi na czczo, czyli z zachowaniem 8 – 12 godzinnej przerwy od czasu ostatniego posiłku. Zalecenie dotyczy wszystkich badań, ponieważ zmiany wywołane przyjęciem posiłku są trudne do przewidzenia, a uzyskane wartości interpretuje się wobec wartości referencyjnych ustalonych w standardowych warunkach.

W dniu poprzedzającym badanie należy unikać obfitych i tłustych posiłków oraz spożywania alkoholu. 

 Przed wykonaniem badania należy unikać jazdy rowerem lub pociągiem oraz palenia wyrobów tytoniowych.

Bezpośrednio przed badaniem dozwolone jest wypicie niewielkiej ilości wody.

Podobnie pora dnia może mieć wpływ na wiarygodność wyników badań. Zaleca się, pobieranie krwi w godzinach porannych (7:00 – 10:00). Jeżeli krew zostanie pobrana o innej porze dnia,  należy wziąć to pod uwagę interpretując uzyskane wyniki badań.

Bezpośrednio przed pobraniem wskazany jest 15 minutowy odpoczynek.

W miarę możliwości badanie należy przeprowadzić przed przyjęciem porannej porcji leków, taką decyzję należy zawsze skonsultować z lekarzem.

Zawsze należy poinformować personel pobierający krew o przyjmowanych lekach, suplementach, preparatach ziołowych – zostanie to odnotowane podczas rejestracji.


Przygotowanie do badania pod kątem markerów nowotworowych

Zaleca się pobieranie krwi na czczo, czyli z zachowaniem 8 – 12 godzinnej przerwy od czasu ostatniego posiłku. Zalecenie dotyczy wszystkich badań, ponieważ zmiany wywołane przyjęciem posiłku są trudne do przewidzenia, a uzyskane wartości interpretuje się wobec wartości referencyjnych ustalonych w standardowych warunkach.

W dniu poprzedzającym badanie należy unikać obfitych i tłustych posiłków oraz spożywania alkoholu.

Bezpośrednio przed badaniem dozwolone jest wypicie niewielkiej ilości wody natomiast niewskazane jest palenie wyrobów tytoniowych.

Podobnie pora dnia może mieć wpływ na wiarygodność wyników badań. Zaleca się, pobieranie krwi w godzinach porannych (7:00 – 10:00). Jeżeli krew zostanie pobrana o innej porze dnia,  należy wziąć to pod uwagę interpretując uzyskane wyniki badań.

Bezpośrednio przed pobraniem wskazany jest 15 minutowy odpoczynek.

W miarę możliwości badanie należy przeprowadzić przed przyjęciem porannej porcji leków, taką decyzję należy zawsze skonsultować z lekarzem.

Zawsze należy poinformować personel pobierający krew o przyjmowanych lekach, suplementach, preparatach ziołowych – zostanie to odnotowane podczas rejestracji.

Znajdź placówki Synevo w całej Polsce


Laboratorium
Warszawa

Laboratorium
Wrocław

Laboratorium
Łódź

Laboratorium
Gdańsk

Laboratorium
Poznań

Laboratorium
Bydgoszcz

Laboratorium
Kraków

Laboratorium
Katowice