Wybierz swój punkt pobrań
Brak punktów spełniających wybrane filtry.
Ładowanie…
Mapa nie może zostać załadowana — brak klucza API.
Bostonka to choroba zakaźna wywoływana przez grupę enterowirusów, atakująca głównie dzieci. Jej prawidłowa nazwa to choroba dłoni, stóp i jamy ustnej, choć bywa również określana jako choroba bostońska. Towarzyszy jej charakterystyczna wysypka oraz objawy przypominające przeziębienie. W jaki sposób rozpoznać bostonkę, jak się ją leczy i jak zapobiegać zakażeniom?
Choroba dłoni, stóp i jamy ustnej (potocznie, aczkolwiek błędnie nazywana bostonką lub skrótowo HFMD od angielskiej nazwy Hand, Foot and Mouth Disease) wywoływana jest przez zakażenie wirusami – najczęściej z grupy Coxsackie oraz enterowirusami. Z uwagi na to, że to samo schorzenie mogą powodować różne wirusy, osoba po przebyciu bostonki nie uodparnia się na nią całkowicie – wciąż może zachorować, jeśli zostanie zakażona innym wirusem z wymienionych powyżej grup.
Tak, jak zostało to wspomniane we wstępie, najczęściej chorują dzieci, zarażając się w przedszkolach, żłobkach i szkołach. Szczyt zachorowań przypada na miesiące letnie i jesienne. Do zakażenia dochodzi poprzez kontakt z wydzielinami lub wydalinami osoby chorej – a więc ze śliną, śluzem z dróg oddechowych, moczem, kałem czy z płynem z pękających pęcherzyków, pojawiających się na skórze w przebiegu bostonki. W praktyce oznacza to, że wirusy przenoszą się drogą kropelkową (poprzez wdychanie lub ekspozycję na aerozol wydostający się podczas kichania lub kaszlu), a także na drodze dłonie – usta (gdy dziecko, przykładowo, nie umyje rąk po skorzystaniu z toalety, a później podczas jedzenia dotknie nimi buzi). Właśnie z tego względu HFMD jest zaliczana do grupy tak zwanych „chorób brudnych rąk”.
Przebieg choroby bostońskiej można podzielić na cztery fazy (w trzech z nich obserwuje się konkretne objawy). Wyróżniamy więc:
Warto wiedzieć:
Diagnostyka bostonki u dzieci i dorosłych opiera się przede wszystkim na szczegółowym wywiadzie, badaniu przedmiotowym (w tym na obejrzeniu gardła oraz pomiarze temperatury) oraz na obserwacji zmian skórnych. Wysypka i jej lokalizacja na dłoniach i podeszwach stóp są na tyle charakterystyczne, że rozpoznanie zwykle jest szybkie i trafne. W razie wątpliwości lekarz może zlecić wykonanie wymazu z gardła lub nosa oraz jego badanie na obecność określonych wirusów.
Leczenie bostonki, podobnie jak innych infekcji wirusowych, polega na działaniu objawowym – a więc na podawaniu leków mających na celu minimalizowanie symptomów oraz podniesienie komfortu pacjenta. Do leków tych zalicza się paracetamol czy ibuprofen (stosowany głównie w łagodzeniu bólu oraz w obniżaniu gorączki). Oprócz tego można podawać dzieciom pastylki do ssania na gardło lub aplikować preparaty łagodzące w sprayu. Zazwyczaj po 6-10 dniach dokuczliwe symptomy ustępują samoistnie.
Zapobieganie zakażeniom opiera się przede wszystkim na utrzymywaniu zasad higieny osobistej, a także na izolowaniu pacjentów zakaźnych oraz ograniczaniu kontaktu z takimi osobami (jeśli jest to możliwe). Dodatkowo należy pamiętać o dokładnym myciu rąk po kontakcie z pacjentem, po wizycie w toalecie i przed skorzystaniem z łazienki. Ważna jest higiena dłoni przed i po spożywaniu posiłków – wszystko po to, by nie przenieść materiału zawierającego wirusa z dłoni do ust.
Źródła:
