Od 20 lat badamy Twoją krew.
Test alergiczny Dermatophagoides pteronyssinus D1 to badanie krwi wykrywające swoiste przeciwciała IgE skierowane przeciwko roztoczom kurzu domowego gatunku Dermatophagoides pteronyssinus, czyli najpowszechniej występującego gatunku roztocza w polskich domach.
Roztocza kurzu domowego są niewidoczne gołym okiem, zamieszkują domy przez cały rok i są jedną z najczęstszych przyczyn przewlekłego alergicznego nieżytu nosa, astmy oskrzelowej i atopowego zapalenia skóry.
Badanie jest szczególnie zalecane osobom z całorocznymi objawami alergicznymi nasilającymi się w zamkniętych pomieszczeniach, a wyniki mogą posłużyć do kwalifikacji do immunoterapii alergenowej, czyli odczulania na roztocza. Badanie może być wykonywane u dzieci poniżej 4. roku życia.
Test alergiczny Dermatophagoides pteronyssinus D1 nie wymaga specjalnego przygotowania. Należy pamiętać o kilku ważnych zasadach:
Dermatophagoides pteronyssinus to mikroskopijny pajęczak z rzędu roztoczy, który w Polsce jest nieco bardziej rozpowszechniony niż pokrewny gatunek Dermatophagoides farinae (D2), szczególnie w wilgotniejszych regionach i domach o wyższej wilgotności powietrza. Żyje w kurzu domowym, materacach, poduszkach, dywanach, meblach tapicerowanych i odzieży, odżywiając się łuskami naskórka ludzkiego i zwierzęcego.
Głównym alergenem Dermatophagoides pteronyssinus są białka zawarte w jego odchodach i ciele, przede wszystkim proteazy cysteinowe Der p 1 i Der p 2. Po wyschnięciu odchodów rozpadają się one na drobne cząsteczki unoszone w powietrzu i wdychane przez człowieka.
D. pteronyssinus preferuje środowiska o wilgotności powietrza powyżej 55% i temperaturze między 20 a 25 stopni Celsjusza, dlatego szczególnie licznie zasiedla sypialnie i pościel.
Roztocza kurzu domowego nie pełnią żadnej korzystnej roli w organizmie człowieka. Są zewnętrznymi alergenami środowiskowymi, z którymi stykamy się przez drogi oddechowe niemal każdego dnia w domu.
U osób uczulonych układ odpornościowy zapamiętuje białka roztoczy jako substancje szkodliwe. Przy kolejnym kontakcie z tymi białkami reaguje uwolnieniem histaminy i innych substancji zapalnych, wywołując objawy alergiczne.
Ponieważ roztocza są obecne w domu przez cały rok, objawy u osób uczulonych mają charakter całoroczny i często nasilają się jesienią i zimą, gdy domy są rzadziej wietrzone, a ogrzewanie zwiększa suchość powietrza sprzyjającą rozkruszaniu odchodów roztoczy.
Badanie wykonuje się w Punkcie Pobrań, gdzie personel pobiera próbkę krwi żylnej ze zgięcia łokciowego, tak jak przy standardowym badaniu krwi.
Pobrana próbka trafia do laboratorium, gdzie oznaczane jest stężenie swoistych przeciwciał IgE skierowanych przeciwko alergenowi D1, czyli Dermatophagoides pteronyssinus.
Wyniki badania Dermatophagoides pteronyssinus D1 są interpretowane według standardowej skali klas swoistych IgE:
| Klasa | Stężenie IgE (kU/l) | Interpretacja |
| 0 | < 0,35 | Wynik ujemny, brak uczulenia |
| 1 | 0,35 – 0,69 | Uczulenie wątpliwe |
| 2 | 0,70 – 3,49 | Uczulenie niskie |
| 3 | 3,50 – 17,49 | Uczulenie umiarkowane |
| 4 | 17,50 – 49,99 | Uczulenie wysokie |
| 5 | 50,00 – 99,99 | Uczulenie bardzo wysokie |
| 6 | ≥ 100,00 | Uczulenie ekstremalnie wysokie |
Pamiętaj, że wartości referencyjne mogą się nieznacznie różnić między laboratoriami ze względu na zastosowane metody analityczne. Interpretację wyników zawsze pozostaw lekarzowi.
Niski lub ujemny poziom swoistych IgE dla Dermatophagoides pteronyssinus najczęściej oznacza brak uczulenia na ten gatunek roztocza. Ujemny wynik u osoby z całorocznymi objawami alergicznymi może wskazywać na to, że przyczyną dolegliwości jest inny alergen całoroczny, np. naskórek zwierzęcy, grzyby pleśniowe lub drugi gatunek roztocza Dermatophagoides farinae (D2), albo że objawy mają inne podłoże. Wynik może być również ujemny u osób przyjmujących leki immunosupresyjne.
Niski lub ujemny poziom swoistych IgE dla Dermatophagoides pteronyssinus oznacza, że ten gatunek roztocza najprawdopodobniej nie jest przyczyną dolegliwości alergicznych pacjenta.
Jeśli mimo ujemnego wyniku całoroczne objawy alergiczne utrzymują się, lekarz może zalecić badanie D2 (Dermatophagoides farinae), szerszy panel alergenów wziewnych lub diagnostykę w kierunku innych całorocznych alergenów środowiskowych.
Wysoki poziom swoistych IgE dla Dermatophagoides pteronyssinus wskazuje na uczulenie układu odpornościowego na białka tego roztocza. Do najczęstszych przyczyn wzrostu stężenia swoistych IgE należą:
Wysoki poziom swoistych IgE dla Dermatophagoides pteronyssinus wiąże się z objawami alergicznymi ze strony układu oddechowego i skóry, pojawiającymi się lub nasilającymi się przede wszystkim w domu, szczególnie w sypialni i po pościeleniu łóżka. Najczęstsze objawy to:
Oba gatunki to roztocza kurzu domowego będące głównymi alergenami całorocznymi, jednak różnią się preferencjami środowiskowymi.
Dermatophagoides pteronyssinus (D1) jest w Polsce gatunkiem nieco bardziej rozpowszechnionym i preferuje wyższą wilgotność powietrza, typową dla klimatu Europy Środkowej.
Dermatophagoides farinae (D2) lepiej znosi niższą wilgotność i częściej dominuje w suchszych, lepiej ogrzewanych pomieszczeniach.
Oba gatunki bardzo często współistnieją w tym samym domu, dlatego lekarz zwykle zleca oznaczenie obu alergenów jednocześnie, aby uzyskać pełny obraz uczulenia na roztocza i prawidłowo zaplanować ewentualne odczulanie.
Najskuteczniejsze metody ograniczenia ekspozycji na roztocza to:
Działania te stanowią ważny element leczenia alergii na roztocza, jednak zazwyczaj łączy się je z farmakoterapią lub odczulaniem, ponieważ całkowite wyeliminowanie roztoczy z domowego środowiska jest niemożliwe.
Immunoterapia alergenowa na roztocza kurzu domowego jest jedną z najlepiej udokumentowanych metod leczenia alergii na te pajęczaki. U większości pacjentów prawidłowo prowadzone odczulanie znacząco zmniejsza nasilenie objawów, redukuje zapotrzebowanie na leki i poprawia jakość życia.
Może być prowadzone metodą podskórną (zastrzyki w gabinecie alergologicznym) lub podjęzykową (krople lub tabletki stosowane w domu). Czas trwania odczulania wynosi zazwyczaj 3 do 5 lat.
Kwalifikację do immunoterapii przeprowadza lekarz alergolog na podstawie wyników badań, w tym oznaczenia swoistych IgE D1 oraz obrazu klinicznego pacjenta.