Od 20 lat badamy Twoją krew.
Badanie Mucor racemosus M4 to badanie krwi wykrywające swoiste przeciwciała IgE skierowane przeciwko alergenowi grzyba pleśniowego Mucor racemosus, należącego do grupy grzybów Zygomycetes, powszechnie występującego w glebie, na owocach, warzywach, pieczywie i materiałach organicznych ulegających rozkładowi. Mucor racemosus produkuje zarodniki przez cały rok, jednak szczytowe stężenia w powietrzu obserwuje się jesienią podczas rozkładu materii organicznej. Badanie jest szczególnie zalecane osobom z całorocznymi lub sezonowymi objawami alergicznymi nasilającymi się po kontakcie z glebą, kompostem i spleśniałą żywnością, a także pacjentom z ujemnymi wynikami mieszanek MX1 i MX2 mimo utrzymujących się objawów sugerujących alergię na pleśnie.
Mucor racemosus to gatunek grzyba pleśniowego z rodzaju Mucor, należący do grzybów Zygomycetes, powszechnie występujący w środowisku człowieka. Grzyb ten zasiedla glebę, kompost, resztki roślinne, owoce, warzywa, pieczywo i inne produkty spożywcze, tworząc charakterystyczne szare lub brunatne kolonie pleśni. Mucor racemosus produkuje duże, kuliste sporangiospory uwalniane do powietrza podczas rozkładu materii organicznej, szczególnie intensywnie jesienią i wiosną. Gatunek ten jest znany przede wszystkim jako alergen pokarmowy i wziewny, jednak u osób z poważnie obniżoną odpornością może również powodować inwazyjną mukormykozę, czyli groźne zakażenie grzybicze tkanek.
Badanie polega na oznaczeniu przeciwciał przeciwko alergenom pleśniaka groniastego w celu sprawdzenia reakcji alergicznej na grzyby pleśniowe.
Alergeny Mucor racemosus nie pełnią żadnej fizjologicznej roli w organizmie człowieka. Są substancjami obcymi, które u osób predysponowanych genetycznie wywołują nieprawidłową reakcję układu odpornościowego polegającą na produkcji swoistych przeciwciał IgE. Po pierwszym kontakcie z zarodnikami grzyba układ odpornościowy osoby uczulonej produkuje swoiste IgE wiążące się z receptorami na powierzchni komórek tucznych i bazofilów. Przy kolejnej ekspozycji dochodzi do aktywacji tych komórek i uwolnienia mediatorów stanu zapalnego wywołujących objawy alergiczne. Szczególną cechą Mucor racemosus jest jego wszechobecność w kontekście żywnościowym, ponieważ jego zarodniki są często obecne na owocach, warzywach i produktach zbożowych, co sprawia że ekspozycja na jego alergeny może następować zarówno drogą wziewną jak i pokarmową.
Personel Punktu Pobrań pobiera pacjentowi próbkę krwi żylnej ze zgięcia łokciowego. Materiał trafia do laboratorium diagnostycznego, gdzie specjaliści przy użyciu metody immunoenzymatycznej oznaczają stężenie swoistych przeciwciał IgE skierowanych przeciwko alergenowi Mucor racemosus (M4), oceniając stopień uczulenia i potwierdzając lub wykluczając alergię na ten grzyb jako przyczynę dolegliwości pacjenta.
| Klasa | Stężenie IgE (kU/l) | Interpretacja |
|---|---|---|
| 0 | < 0,35 | Wynik ujemny, brak uczulenia |
| 1 | 0,35 – 0,69 | Uczulenie wątpliwe |
| 2 | 0,70 – 3,49 | Uczulenie niskie |
| 3 | 3,50 – 17,49 | Uczulenie umiarkowane |
| 4 | 17,50 – 49,99 | Uczulenie wysokie |
| 5 | 50,00 – 99,99 | Uczulenie bardzo wysokie |
| 6 | ≥ 100,00 | Uczulenie ekstremalnie wysokie |
Pamiętaj, że wartości referencyjne mogą się nieznacznie różnić między laboratoriami ze względu na zastosowane metody analityczne. Interpretację wyników zawsze pozostaw lekarzowi.
Niski lub ujemny poziom swoistych IgE dla Mucor racemosus najczęściej oznacza brak uczulenia na ten gatunek grzyba. Może być również wynikiem przyjmowania leków immunosupresyjnych lub kortykosteroidów, ograniczonej ekspozycji na ten grzyb lub ogólnego niedoboru immunoglobulin. Ujemny wynik nie wyklucza uczulenia na inne gatunki z rodzaju Mucor lub inne grzyby z grupy Zygomycetes.
Niski lub ujemny poziom swoistych IgE zazwyczaj oznacza, że Mucor racemosus nie jest przyczyną objawów alergicznych pacjenta. Jeśli mimo ujemnego wyniku objawy alergiczne po kontakcie z glebą i spleśniałą żywnością utrzymują się, lekarz może zalecić poszerzenie diagnostyki o inne gatunki pleśni lub alergeny pokarmowe.
Wysoki poziom swoistych IgE dla Mucor racemosus wskazuje na znaczne uczulenie na ten grzyb i najczęściej wynika z regularnej ekspozycji na jego zarodniki w środowisku zamieszkania lub pracy. Podwyższony poziom jest szczególnie często obserwowany u rolników, ogrodników, pracowników kompostowni i przetwórstwa spożywczego, a także u osób regularnie kontaktujących się z glebą i resztkami organicznymi. Reaktywność krzyżowa z innymi gatunkami z rodzaju Mucor oraz z Rhizopus nigricans może prowadzić do jednoczesnego uczulenia na kilka gatunków z tej grupy grzybów.
Wysoki poziom swoistych IgE dla Mucor racemosus wiąże się z objawami alergicznymi nasilającymi się po kontakcie z glebą, kompostem, spleśniałymi owocami i warzywami. Najczęstsze objawy to alergiczny nieżyt nosa, alergiczne zapalenie spojówek, kaszel i duszność po kontakcie z potencjalnymi źródłami grzyba. Objawy pokarmowe pod postacią świądu i pieczenia w jamie ustnej, pokrzywki lub dolegliwości żołądkowo-jelitowych mogą wystąpić po spożyciu spleśniałych produktów zawierających Mucor. U pacjentów z astmą uczulenie na Mucor racemosus może nasilać objawy choroby szczególnie jesienią podczas rozkładu materii organicznej.
Mucor racemosus jest bardzo rozpowszechnionym grzybem spotykanym praktycznie wszędzie w środowisku człowieka. Zasiedla glebę, kompost, opadłe liście i resztki roślinne, a wewnątrz domów najczęściej pojawia się na spleśniałych owocach, warzywach, pieczywie i produktach mlecznych. Grzyb ten można rozpoznać po charakterystycznej szarej lub brunatnej pleśni pojawiającej się na psujących się owocach, szczególnie na truskawkach, pomidorach i miękkich owocach. Jego zarodniki są stale obecne w powietrzu, osiągając wyższe stężenia w pobliżu kompostowni, ogrodów i terenów rolniczych.
Mucor racemosus może powodować objawy przez cały rok, jednak największe stężenia jego zarodników w powietrzu obserwuje się jesienią, kiedy intensywnie rozkłada się martwa materia organiczna, a także wiosną podczas rozmarzania gleby i rozpoczęcia prac ogrodniczych. Objawy nasilają się szczególnie podczas prac przy kompoście, zbieraniu i przetwarzaniu owoców oraz w wilgotne, ciepłe dni sprzyjające gwałtownemu wzrostowi grzyba. Wewnątrz pomieszczeń objawy mogą wystąpić w każdej porze roku po kontakcie ze spleśniałą żywnością.
Tak, dla osób z poważnie obniżoną odpornością Mucor racemosus może być bardzo groźny. U pacjentów po przeszczepach narządów, z białaczką, źle kontrolowaną cukrzycą lub długotrwale leczonych kortykosteroidami grzyb ten może powodować inwazyjną mukormykozę, czyli agresywne zakażenie grzybicze atakujące zatoki, płuca, mózg i inne narządy wewnętrzne, które bez szybkiego leczenia może zagrażać życiu. Dlatego osoby z obniżoną odpornością powinny szczególnie unikać kontaktu z glebą, kompostem i spleśniałą żywnością oraz niezwłocznie konsultować się z lekarzem przy najmniejszych objawach infekcji.