Od 20 lat badamy Twoją krew.
Test alergiczny pies łupież E5 to badanie krwi, które wykrywa swoiste przeciwciała IgE skierowane przeciwko głównemu alergenowi łupieżu psa – białku Can f 1 – obecnemu w naskórku, sierści, ślinie i moczu tych zwierząt. Badanie pozwala jednoznacznie potwierdzić alergię na psa jako przyczynę takich objawów jak katar, łzawienie oczu, pokrzywka, kaszel czy duszność, które pojawiają się po kontakcie z psem lub przebywaniu w pomieszczeniach, gdzie przebywa pies. Wynik badania pomaga lekarzowi alergologowi dobrać odpowiednie postępowanie terapeutyczne, w tym immunoterapię swoistą (odczulanie) oraz zalecenia dotyczące ograniczenia ekspozycji na alergen.
Test alergiczny pies łupież E5 nie wymaga specjalnego przygotowania. Należy pamiętać o kilku ważnych zasadach:
Jest to badanie pozwalające wykryć alergię na naskórek oraz sierść psa
typu pierwszego.
Badanie na sierść oraz naskórek psa jest badaniem alergologicznym z krwi. W badaniu oznaczany jest alergen sierści Canis.
Chociaż mogą występować różnice między rasami, wszystkie psy wytwarzają białka alergizujące znajdujące się w naskórku, sierści czy ślinie. Badanie polega na oznaczeniu przeciwciał IgE we krwi i jest wykonywane w przypadku podejrzenia uczulenia na sierść i naskórek psa. Zaletą badania jest brak konieczności odstawienia leków przeciwhistaminowych. Badanie alergenów z krwi wykorzystywane jest również do kwalifikacji do odczulania alergii na sierść i naskórek psa.
Polecane jest również do diagnozy czynników alergizujących u dzieci poniżej 4 roku życia.
Alergen łupieżu psa sam w sobie nie pełni żadnej roli w organizmie człowieka – jest substancją obcą, która u osób predysponowanych genetycznie wywołuje nieprawidłową reakcję układu odpornościowego polegającą na produkcji swoistych przeciwciał klasy IgE. Po pierwszym kontakcie z alergenem łupieżu psa układ odpornościowy osoby uczulonej produkuje swoiste przeciwciała IgE, które wiążą się z receptorami na powierzchni komórek tucznych i bazofilów – przy kolejnym kontakcie z alergenem dochodzi do aktywacji tych komórek i uwolnienia mediatorów stanu zapalnego, takich jak histamina, leukotrieny i prostaglandyny, wywołując charakterystyczne objawy alergiczne. Reakcja ta może obejmować górne i dolne drogi oddechowe, spojówki, skórę oraz – w najcięższych przypadkach – prowadzić do reakcji anafilaktycznej zagrażającej życiu.
Personel Punktu Pobrań pobiera pacjentowi próbkę krwi żylnej ze zgięcia łokciowego. Materiał trafia następnie do laboratorium diagnostycznego, gdzie doświadczeni specjaliści przy użyciu metody immunoenzymatycznej oznaczają stężenie swoistych przeciwciał IgE skierowanych przeciwko alergenowi łupieżu psa (E5), oceniając stopień uczulenia i potwierdzając lub wykluczając alergię na psa.
| Klasa | Stężenie IgE (kU/l) | Interpretacja |
|---|---|---|
| 0 | < 0,35 | Wynik ujemny – brak uczulenia |
| 1 | 0,35 – 0,69 | Uczulenie wątpliwe |
| 2 | 0,70 – 3,49 | Uczulenie niskie |
| 3 | 3,50 – 17,49 | Uczulenie umiarkowane |
| 4 | 17,50 – 49,99 | Uczulenie wysokie |
| 5 | 50,00 – 99,99 | Uczulenie bardzo wysokie |
| 6 | ≥ 100,00 | Uczulenie ekstremalnie wysokie |
Kilka ważnych zastrzeżeń:
Niski lub ujemny poziom swoistych przeciwciał IgE dla łupieżu psa najczęściej oznacza brak uczulenia na ten alergen – układ odpornościowy pacjenta nie wytwarza nieprawidłowej odpowiedzi immunologicznej na kontakt z łupieżem psa. Niski poziom może również wynikać z ograniczonego lub braku kontaktu z alergenem przez dłuższy czas przed badaniem, skutecznej immunoterapii swoistej (odczulania), które stopniowo obniża poziom swoistych IgE, lub wczesnego etapu uczulenia, gdy przeciwciała IgE nie osiągnęły jeszcze wykrywalnego stężenia. W rzadkich przypadkach niski wynik może być spowodowany ogólnym niedoborem immunoglobulin lub przyjmowaniem leków immunosupresyjnych wpływających na produkcję przeciwciał.
Niski lub ujemny poziom swoistych IgE dla łupieżu psa zazwyczaj oznacza brak objawów alergicznych po kontakcie z psem lub ich minimalny charakter niewymagający leczenia. Warto jednak pamiętać, że brak wykrywalnych swoistych IgE nie zawsze wyklucza alergię na psa – u niektórych pacjentów reakcja alergiczna może być mediowana innymi mechanizmami immunologicznymi nieobejmującymi przeciwciał IgE, co określane jest jako alergia nieatopowa lub nadwrażliwość niealergiczna. W takich przypadkach pacjent może nadal odczuwać objawy ze strony dróg oddechowych, skóry lub oczu po kontakcie z psem, mimo ujemnego wyniku badania serologicznego, dlatego zawsze należy skonsultować wynik z lekarzem alergologiem.
Wysoki poziom swoistych przeciwciał IgE dla łupieżu psa wskazuje na znaczne uczulenie układu odpornościowego na alergen Can f 1 i najczęściej wynika z regularnego i długotrwałego kontaktu z psem – posiadania psa w domu, częstego przebywania w środowisku, gdzie przebywa pies, lub kontaktu zawodowego z tymi zwierzętami. Podwyższony poziom swoistych IgE może być również wynikiem predyspozycji genetycznej do alergii – osoby z atopią, czyli dziedziczną skłonnością do nadmiernej produkcji IgE, są znacznie bardziej narażone na rozwój uczulenia na alergeny zwierzęce. Warto również pamiętać o zjawisku reaktywności krzyżowej – u niektórych pacjentów uczulonych na inne alergeny zwierzęce, takie jak łupież kota czy konia, może występować krzyżowa reaktywność z alergenem łupieżu psa, co może podwyższać poziom swoistych IgE.
Wysoki poziom swoistych IgE dla łupieżu psa zazwyczaj wiąże się z wyraźnymi objawami alergicznymi pojawiającymi się po kontakcie z psem lub przebywaniu w pomieszczeniach, gdzie przebywa pies. Najczęstsze objawy obejmują alergiczny nieżyt nosa – wodnisty katar, kichanie, świąd i przekrwienie błony śluzowej nosa – oraz alergiczne zapalenie spojówek objawiające się łzawieniem, zaczerwienieniem i świądem oczu. W cięższych przypadkach wysoki poziom uczulenia może prowadzić do objawów ze strony dolnych dróg oddechowych – kaszlu, świszczącego oddechu, duszności i napadów astmy oskrzelowej – a także zmian skórnych w postaci pokrzywki, obrzęku naczynioruchowego lub zaostrzenia atopowego zapalenia skóry, natomiast w skrajnych przypadkach może dojść do reakcji anafilaktycznej wymagającej natychmiastowej pomocy medycznej.
Test alergiczny z krwi, taki jak oznaczenie swoistych IgE dla łupieżu psa (E5), polega na laboratoryjnym oznaczeniu stężenia przeciwciał IgE w surowicy krwi pacjenta – jest badaniem bezpiecznym, wykonywanym niezależnie od aktualnego stanu zdrowia pacjenta, niewymagającym odstawienia leków przeciwhistaminowych w takim stopniu jak testy skórne i pozwalającym na jednoczesne badanie wielu alergenów z jednej próbki krwi. Testy skórne natomiast polegają na wprowadzeniu małej ilości alergenu bezpośrednio do skóry pacjenta i obserwacji miejscowej reakcji alergicznej – są szybsze i tańsze, jednak wymagają odstawienia leków przeciwhistaminowych na kilka dni przed badaniem, nie mogą być wykonywane przy nasilonych zmianach skórnych, a ich wynik może być zakłócony przez aktualny stan zdrowia pacjenta. Wybór między badaniem z krwi a testami skórnymi zależy od indywidualnej sytuacji klinicznej pacjenta i jest każdorazowo ustalany przez lekarza alergologa.
Alergen łupieżu psa jest wyjątkowo trwały i może utrzymywać się w środowisku domowym przez bardzo długi czas po usunięciu psa – badania wykazują, że może być wykrywalny w kurzu, meblach, dywanach, tapicerce i tekstyliach nawet przez 6 miesięcy do roku po wyprowadzeniu zwierzęcia z mieszkania. Mikroskopijne cząsteczki łupieżu psa są bardzo lekkie i łatwo unoszą się w powietrzu, przenikają do tkanin i osadzają się na wszelkich powierzchniach, a co więcej – mogą być przenoszone na ubraniach i włosach osób, które miały kontakt z psem, do miejsc, gdzie pies nigdy nie przebywał, takich jak szkoły, biura czy środki transportu publicznego. Dlatego osoby uczulone na łupież psa mogą odczuwać objawy alergiczne nawet w miejscach, gdzie pies nigdy nie przebywał, a skuteczne ograniczenie ekspozycji na alergen wymaga dokładnego i regularnego czyszczenia całego mieszkania, w tym prania wszystkich tekstyliów w wysokiej temperaturze, stosowania odkurzaczy z filtrami HEPA oraz oczyszczaczy powietrza.
Tak, test alergiczny na łupież psa może być wykonywany u dzieci i jest szczególnie wartościowym badaniem w tej grupie wiekowej, ponieważ alergia na psa należy do najczęstszych alergii wziewnych u dzieci – zwłaszcza tych wychowujących się w domach, gdzie przebywa pies lub regularnie kontaktujących się z tym zwierzęciem. Badanie z krwi jest w przypadku dzieci często preferowaną metodą diagnostyczną w porównaniu z testami skórnymi, ponieważ nie wymaga odstawienia leków przeciwhistaminowych, może być wykonane niezależnie od aktualnego stanu skóry dziecka i pozwala na jednoczesne oznaczenie wielu alergenów z jednej próbki krwi – co jest szczególnie istotne u małych pacjentów, u których pobieranie krwi jest stresującym przeżyciem. Wczesna diagnostyka alergii na łupież psa u dzieci jest niezwykle ważna, ponieważ pozwala na szybkie wdrożenie odpowiedniego leczenia, ograniczenie ekspozycji na alergen oraz rozważenie immunoterapii swoistej (odczulania), która u dzieci przynosi szczególnie dobre efekty terapeutyczne i może zapobiec rozwojowi astmy oskrzelowej.