Od 20 lat badamy Twoją krew.
Kichasz, gdy kot wchodzi do pokoju? Oczy pieką Cię po pogłaskaniu kota u znajomych? A może masz przewlekły katar, którego przyczyny nie możesz ustalić? Test alergiczny na kota to proste badanie z krwi, które odpowie, czy to właśnie koci alergen odpowiada za Twoje dolegliwości. Badanie mierzy poziom swoistych przeciwciał IgE skierowanych przeciwko białkom kota domowego (alergen E1) – głównie słynnemu alergenowi Fel d 1, który produkowany jest w skórze i ślinie kota.
Badanie nie wymaga bycia na czczo – chyba, że wykonywane są też inne oznaczenia, które tego wymagają!
Nie musisz odstawiać leków na alergię (np. cetyryzyny, loratadyny). To ogromna przewaga badania z krwi nad testami skórnymi – leki antyhistaminowe nie wpływają na wynik.
Poinformuj lekarza i personel medyczny o wszystkich przyjmowanych lekach i preparatach.
Nie musisz wcześniej unikać kotów ani zmieniać diety.
Test alergiczny na kota (oznaczany jako E1) to ilościowe oznaczenie stężenia swoistych przeciwciał IgE w surowicy krwi, skierowanych przeciwko alergenom obecnym w naskórku i sierści kota. Wynik dodatni potwierdza uczulenie IgE-zależne (pod warunkiem zgodności z objawami klinicznymi).
Kod E1 oznacza standaryzowany ekstrakt alergenowy z sierści/naskórka kota, który jest w rzeczywistości mieszaniną co najmniej 8 białek. Głównym „winowajcą” jest białko o nazwie Fel d 1 – produkowane przez kota w gruczołach skóry i śliniankach, a następnie przenoszone na sierść i wydzielane do otoczenia.
Badanie w kierunku wykrycia uczulenia na kota warto wykonać, gdy po kontakcie ze zwierzęciem zauważymy objawy, takie jak:
Badanie alergenów z krwi wykorzystywane jest również do kwalifikacji do odczulania alergii na sierść kota.
Polecane jest również do diagnozy czynników alergizujących u dzieci poniżej 4 roku życia.
Badanie wykonywane jest z krwi żylnej pobranej ze zgięcia łokciowego.
Badanie nie wiąże się z ryzykiem reakcji alergicznej – badasz tylko krew, nie wystawiasz się na kontakt z alergenem.
Obecność swoistych przeciwciał IgE wskazuje na uczulenie. Wynik dodatni potwierdza, że układ odpornościowy produkuje przeciwciała przeciwko alergenowi kota.
Interpretację wyniku zawsze należy łączyć z wywiadem klinicznym i omówić z lekarzem alergologiem.
Staraj się ograniczyć obecność kota do wybranych pomieszczeń, tak aby miał jak najmniejszy kontakt z wyposażeniem domu. Szczególnie chroń przed nim łóżko i inne miejsca do wypoczynku – pościel, materace czy narzuty łatwo gromadzą kocie alergeny.
Uczulenie na kota zwykle daje o sobie znać dość szybko po kontakcie ze zwierzęciem – objawy alergii pojawiają się najczęściej w przedziale od około 15 minut do kilku godzin. U osób z silnym uczuleniem reakcja bywa wręcz natychmiastowa: kichanie, duszność czy łzawienie oczu mogą pojawić się już po paru minutach spędzonych w jednym pokoju z kotem.
Tak – alergia na kota może rozwinąć się także u osób dorosłych, które wcześniej dobrze znosiły kontakt ze zwierzęciem. Nawet po wielu latach wspólnego mieszkania z kotem może dojść do rozwoju alergii, zwłaszcza w okresach obniżonej odporności czy nasilonego stresu. Aby potwierdzić, że dolegliwości rzeczywiście mają podłoże alergiczne, warto wykonać diagnostykę u alergologa, obejmującą testy skórne lub oznaczenie swoistych przeciwciał IgE z krwi.