Od 20 lat badamy Twoją krew.
Posiew kału w kierunku nosicielstwa Salmonella i Shigella to badanie mikrobiologiczne, które pozwala wykryć bezobjawowe nosicielstwo tych bakterii i jest wymagane m.in. do celów sanitarno‑epidemiologicznych (książeczka sanepidowska). Aby wiarygodnie wykluczyć nosicielstwo pobiera się trzy próbki z trzech kolejnych wypróżnień w kolejnych dniach.
Pamiętaj jednak, że zalecenia dotyczące przygotowania mogą różnić się od lokalizacji. Przed badaniem sprawdź, jakie zasady obowiązują w Twoim regionie (np. w województwie pomorskim każdą z próbek należy przynieść innego dnia (tylko w pojemnikach), a w Warszawie i Wrocławiu przyjmujemy 3 próbki na raz). W celu rozwiania wszelkich wątpliwości zapraszamy do kontaktu z infolinią.
WAŻNE! Próbki są przyjmowane wyłącznie od poniedziałku do środy.
W przeciwieństwie do badania wykonywanego przy ostrej biegunce, w badaniach sanitarno‑epidemiologicznych liczy się wykrycie osób potencjalnie zakażonych, u których nie występują objawy.
W tym wariancie badanie służy do wykrywania bezobjawowego nosicielstwa, które jest szczególnie istotne u osób pracujących w kontakcie z żywnością, pacjentami czy dziećmi.
Badanie kału w kierunku nosicielstwa powinny wykonać:
Badanie laboratoryjne polega na mikrobiologicznym posiewie próbek stolca na specjalne podłoża, które umożliwiają wzrost i różnicowanie pałeczek Salmonella i Shigella spośród innych bakterii jelitowych.
Badanie ma charakter jakościowy – odnotowuje się wynik ujemny lub dodatni.
Osoba z dodatnim wynikiem może stanowić źródło zakażenia mimo braku objawów klinicznych i powinna pozostawać pod opieką lekarza oraz stosować się do zaleceń Państwowej Inspekcji Sanitarnej.
Stan nosicielstwa po przebytym zakażeniu często ustępuje samoistnie, jednak okres wydalania bakterii może być wydłużony, dlatego interpretację wyniku i decyzję o dalszym postępowaniu zawsze powinien podjąć lekarz.
Za zakażenie pałeczkami Salmonella najczęściej odpowiadają:
Do kontaktu z patogenem doprowadzić może:
W przebiegu salmonellozy występują:
Biegunka nierzadko ustępuje samoistnie po kilku dniach, ale należy wówczas uważać na to, by organizm się nie odwodnił.
Najczęściej występujące dolegliwości to:
U osób zakażonych oraz bezobjawowych nosicieli wydalanie bakterii z kałem ma charakter niestały – liczba drobnoustrojów w poszczególnych wypróżnieniach może istotnie różnić się między kolejnymi dniami. W konsekwencji posiew wykonany z pojedynczej próbki może nie ujawnić obecności patogenu, mimo że w innym dniu byłby on wykrywalny.
Niektóre leki, np. antybiotyki, silne leki przeczyszczające czy leki przeciwbiegunkowe, mogą wpływać na wynik badania. Dlatego przed pobraniem należy skonsultować się z lekarzem, żeby ustalić, czy wymagają czasowego odstawienia lub ustalić inny termin badania. Nie należy samodzielnie przerywać leczenia!