Badanie AMH (hormon anty-Müllerowski)
AMH (hormon anty-Müllerowski) to białko produkowane przez komórki jajowe w jajnikach kobiety, którego poziom odzwierciedla tzw. rezerwę jajnikową czyli liczbę pozostałych komórek jajowych zdolnych do zapłodnienia.
Od 20 lat badamy Twoją krew.
Krótki opis badania
AMH (hormon anty-Müllerowski) to białko produkowane przez komórki ziarniste pęcherzyków jajnikowych w jajnikach kobiety, którego poziom odzwierciedla tzw. rezerwę jajnikową, czyli liczbę oraz potencjał dojrzewania komórek jajowych zdolnych do zapłodnienia.
Cena
Koszt badania zaczyna się od 199.00 zł. Cena może różnić się w zależności od Punktu Pobrań.
Czas oczekiwania na wynik
Standardowy czas oczekiwania na wynik badania wynosi 3 dni. Podany czas oczekiwania jest liczony od następnego dnia roboczego po pobraniu.
Jak odebrać wynik?
- Na koncie my.synevo.pl. Wszystkie wyniki w jednym miejscu i powiadomienie.
- Online przy użyciu jednorazowego kodu (ważny 60 dni).
- W Punkcie Pobrań, w którym robiłeś/aś badanie. Przyjdź z kodem i dokumentem tożsamości.
Przygotowanie do badania
Badanie nie wymaga bycia na czczo.
Badanie stężenia tego hormonu we krwi nie musi zostać wykonane w konkretnej fazie cyklu menstruacyjnego i można je wykonać w dowolnym jego momencie.
Warto poinformować lekarza o przyjmowanych preparatach hormonalnych (np. antykoncepcja hormonalna), ponieważ mogą one nieznacznie obniżać wynik AMH.
Czym jest AMH?
Hormon występuje u obu płci. AMH (hormon anty-Müllerowski) produkowany jest u mężczyzn przez komórki Sertolego w jądrach już od 8. tygodnia życia płodowego, a u kobiet przez komórki ziarniste pęcherzyków jajnikowych, aż do okresu menopauzy.
Rola hormonu anty-Müllerowskiego w organizmie
AMH stanowi istotny wskaźnik płodności, który odzwierciedla liczbę dostępnych pęcherzyków jajnikowych na danym etapie życia reprodukcyjnego kobiety.
Stężenie AMH we krwi obniża się wraz z wiekiem, co jest bezpośrednim wyrazem naturalnego zmniejszania się puli pęcherzyków jajnikowych.
Kiedy warto wykonać badanie AMH?
Badanie ma liczne zastosowania, z czego wiele z nich dotyczy pacjentów pediatrycznych. Oznaczanie poziomu hormonu AMH jest przydatne w diagnostyce zaburzeń dojrzewania płciowego oraz ocenie funkcji gonad.
U dziewcząt i kobiet oznaczenie AMH znajduje zastosowanie w:
- ocenie rezerwy jajnikowej,
- diagnostyce hipogonadyzmu hipogonadotropowego,
- rozpoznaniu i monitorowaniu leczenia zespołu policystycznych jajników (PCOS),
- przedwczesnej niewydolności jajników (POI),
- ocenie stopnia uszkodzenia jajników po chemioterapii.
Na czym polega badanie AMH?
Badanie polega na pobraniu próbki krwi żylnej ze zgięcia łokciowego pacjenta lub pacjentki. Pozyskany w ten sposób materiał trafia następnie do laboratorium medycznego.
Normy i wynik badania
Każde laboratorium ustala własne wartości referencyjne, co wynika z używanych analizatorów, odczynników i metod pomiarowych.
Jeśli wykonujesz badania kontrolne, staraj się robić je w tym samym laboratorium – dzięki temu łatwiej porównać zmiany w czasie i uniknąć błędnej interpretacji wynikającej z różnic metodologicznych.
Wynik badania omów z lekarzem prowadzącym. Pamiętaj, że AMH nie jest samodzielnym wyznacznikiem płodności i wymaga interpretacji w kontekście stanu klinicznego.
Przyczyny niskiego poziomu AMH
Obniżone stężenie AMH może wynikać z wielu różnych czynników – zarówno naturalnych, jak i patologicznych. Najczęstsze przyczyny to:
- wiek – rezerwa jajnikowa naturalnie zmniejsza się z wiekiem i stopniowo spada aż do menopauzy, kiedy osiąga najniższe wartości,
- przedwczesna niewydolność jajników (POI) – przedwczesne wygasanie czynności jajników przed 40. rokiem życia prowadzi do gwałtownego obniżenia AMH,
- chemioterapia i radioterapia – leczenie onkologiczne może trwale uszkodzić komórki ziarniste pęcherzyków jajnikowych,
- endometrioza – szczególnie endometrioza jajnikowa (torbiele endometrialne) niszczy tkankę jajnika i zmniejsza pulę dostępnych pęcherzyków,
- zabiegi chirurgiczne na jajnikach – operacje usunięcia torbieli lub częściowej resekcji jajnika ograniczają rezerwę jajnikową,
- czynniki genetyczne – m.in. zespół Turnera lub mutacja genu FMR1 (premutacja zespołu łamliwego chromosomu X),
- idiopatyczne obniżenie rezerwy jajnikowej – u części kobiet niski AMH nie ma uchwytnej przyczyny.
Objawy niskiego poziomu
Niski poziom AMH sam w sobie nie daje charakterystycznych objawów – jego obniżone stężenie jest laboratoryjnym wskaźnikiem zmniejszonej rezerwy jajnikowej, a nie stanem klinicznym o ostrym przebiegu. Mimo to kobiety z niskim AMH mogą zauważać pewne sygnały, które warto skonsultować z lekarzem:
- trudności z zajściem w ciążę,
- nieregularne lub skąpe miesiączki,
- skrócenie cyklu menstruacyjnego,
- objawy zbliżone do menopauzalnych – uderzenia gorąca, nocne poty, wahania nastroju czy obniżone libido mogą towarzyszyć przedwczesnej niewydolności jajników (POI),
- słaba odpowiedź na stymulację jajników.
Przyczyny wysokiego stężenia AMH
Wysoki poziom AMH może wskazywać na zwiększoną liczbę pęcherzyków jajnikowych, co nie zawsze jest stanem prawidłowym. Najczęstsze przyczyny to:
- zespół policystycznych jajników (PCOS),
- duża liczba pęcherzyków antralnych – u niektórych kobiet naturalnie wysoka rezerwa jajnikowa przekłada się na podwyższone stężenie AMH bez towarzyszącej patologii
- młody wiek – u dziewcząt i młodych kobiet poziom AMH jest fizjologicznie wyższy
- guzy jajnika produkujące AMH,
- opóźnione dojrzewanie płciowe.
Objawy wysokiego poziomu
Podobnie jak w przypadku niskiego AMH, samo podwyższone stężenie hormonu nie wywołuje bezpośrednich objawów. Dolegliwości, które mogą towarzyszyć wysokiemu AMH, są najczęściej związane z chorobą podstawową.
Najczęściej zadawane pytania (FAQ)
Czy endometrioza wpływa na AMH?
Tak. Kobiety z endometriozą mają statystycznie niższe wartości hormonu anty-Müllerowskiego w porównaniu do zdrowych kobiet, co wskazuje na zmniejszoną rezerwę jajnikową.
Czy przy niskim hormonie anty-Müllerowskim są szanse na zajście w ciążę?
Tak, przy niskim hormonie anty-Müllerowskim zajście w ciążę jest możliwe (zarówno naturalnie, jak i ze wsparciem medycyny rozrodu – in vitro), choć szanse mogą być ograniczone. Niski AMH oznacza zmniejszoną liczbę komórek jajowych, ale nie wyklucza ich dobrej jakości ani możliwości zapłodnienia.
Kluczowe jest zrozumienie, że do zajścia w ciążę potrzebna jest tylko jedna dobrej jakości komórka jajowa. AMH informuje o ilości komórek jajowych, ale nie o ich jakości – to jakość decyduje o sukcesie ciąży. Dopóki komórki jajowe powstają w jajnikach i występują owulacje, istnieje szansa na ciążę, choć może być ona znacząco mniejsza niż przy prawidłowej rezerwie.
Kluczowym czynnikiem wpływającym na rokowanie jest wiek pacjentki – młode kobiety z niskim AMH mają znacznie lepsze rezultaty niż starsze.
Bibliografia:
- F. Ramezani Tehrani, M. Mousavi, S. Noori Ardebili, M. Saei Ghare Naz, F. Azizi, S. Behboudi-Gandevani, Association between anti-Mullerian hormone levels and age in women with endometriosis: insights from a population-based study, „BMJ Open” 2025, vol. 15, nr 7.
- M. Krawczyńska, J. Słowińska-Srzednicka, Zastosowanie oznaczeń stężeń hormonu antymüllerowskiego (AMH) w diagnostyce chorób endokrynnych, „Postępy Nauk Medycznych” 2016, t. XXIX, nr 12, s. 921–928.
- D.K. Nguyen, S. O’Leary, M.A. Gadalla, B. Roberts, H. Alvino, K.P. Tremellen, B.W. Mol, The predictive value of anti-Müllerian hormone for natural conception leading to live birth in subfertile couples, „Reproductive BioMedicine Online” 2022, vol. 44, nr 3, s. 557–564.