[ -30% ] na badania i pakiety z kodem OFF30 | Min. 300 zł 👉 [Sprawdź]
Badanie AMH (hormon anty-Müllerowski)

Badanie AMH (hormon anty-Müllerowski)

Material: Krew Symbol: AMH Kod ICD-9: L68

AMH (hormon anty-Müllerowski) to białko produkowane przez komórki jajowe w jajnikach kobiety, którego poziom odzwierciedla tzw. rezerwę jajnikową czyli liczbę pozostałych komórek jajowych zdolnych do zapłodnienia.

od 199,00 zł

Od 20 lat badamy Twoją krew.

google 4.7 / 5

starsstarsstarsstarsstars

people
200 000+ zadowolonych Pacjentów
BADANIE W PIGUŁCE

Krótki opis badania

AMH (hormon anty-Müllerowski) to białko produkowane przez komórki ziarniste pęcherzyków jajnikowych w jajnikach kobiety, którego poziom odzwierciedla tzw. rezerwę jajnikową, czyli liczbę oraz potencjał dojrzewania komórek jajowych zdolnych do zapłodnienia.

Cena

Koszt badania zaczyna się od 199.00 zł. Cena może różnić się w zależności od Punktu Pobrań.

Czas oczekiwania na wynik

Standardowy czas oczekiwania na wynik badania wynosi 3 dni. Podany czas oczekiwania jest liczony od następnego dnia roboczego po pobraniu.

Jak odebrać wynik?

  1. Na koncie my.synevo.pl. Wszystkie wyniki w jednym miejscu i powiadomienie.
  2. Online przy użyciu jednorazowego kodu (ważny 60 dni).
  3. W Punkcie Pobrań, w którym robiłeś/aś badanie. Przyjdź z kodem i dokumentem tożsamości.

Przygotowanie do badania

Badanie nie wymaga bycia na czczo.

Badanie stężenia tego hormonu we krwi nie musi zostać wykonane w konkretnej fazie cyklu menstruacyjnego i można je wykonać w dowolnym jego momencie.

Warto poinformować lekarza o przyjmowanych preparatach hormonalnych (np. antykoncepcja hormonalna), ponieważ mogą one nieznacznie obniżać wynik AMH.

Czym jest AMH?

Hormon występuje u obu płci. AMH (hormon anty-Müllerowski) produkowany jest u mężczyzn przez komórki Sertolego w jądrach już od 8. tygodnia życia płodowego, a u kobiet przez komórki ziarniste pęcherzyków jajnikowych, aż do okresu menopauzy.

Rola hormonu anty-Müllerowskiego w organizmie

AMH stanowi istotny wskaźnik płodności, który odzwierciedla liczbę dostępnych pęcherzyków jajnikowych na danym etapie życia reprodukcyjnego kobiety.

Stężenie AMH we krwi obniża się wraz z wiekiem, co jest bezpośrednim wyrazem naturalnego zmniejszania się puli pęcherzyków jajnikowych.

Kiedy warto wykonać badanie AMH?

Badanie ma liczne zastosowania, z czego wiele z nich dotyczy pacjentów pediatrycznych. Oznaczanie poziomu hormonu AMH jest przydatne w diagnostyce zaburzeń dojrzewania płciowego oraz ocenie funkcji gonad.

U dziewcząt i kobiet oznaczenie AMH znajduje zastosowanie w:

  • ocenie rezerwy jajnikowej,
  • diagnostyce hipogonadyzmu hipogonadotropowego,
  •  rozpoznaniu i monitorowaniu leczenia zespołu policystycznych jajników (PCOS),
  • przedwczesnej niewydolności jajników (POI),
  • ocenie stopnia uszkodzenia jajników po chemioterapii.

Na czym polega badanie AMH?

Badanie polega na pobraniu próbki krwi żylnej ze zgięcia łokciowego pacjenta lub pacjentki. Pozyskany w ten sposób materiał trafia następnie do laboratorium medycznego.

Normy i wynik badania

Każde laboratorium ustala własne wartości referencyjne, co wynika z używanych analizatorów, odczynników i metod pomiarowych.

Jeśli wykonujesz badania kontrolne, staraj się robić je w tym samym laboratorium – dzięki temu łatwiej porównać zmiany w czasie i uniknąć błędnej interpretacji wynikającej z różnic metodologicznych.

Wynik badania omów z lekarzem prowadzącym. Pamiętaj, że AMH nie jest samodzielnym wyznacznikiem płodności i wymaga interpretacji w kontekście stanu klinicznego.

Przyczyny niskiego poziomu AMH

Obniżone stężenie AMH może wynikać z wielu różnych czynników – zarówno naturalnych, jak i patologicznych. Najczęstsze przyczyny to:

  • wiek – rezerwa jajnikowa naturalnie zmniejsza się z wiekiem i stopniowo spada aż do menopauzy, kiedy osiąga najniższe wartości,
  • przedwczesna niewydolność jajników (POI) – przedwczesne wygasanie czynności jajników przed 40. rokiem życia prowadzi do gwałtownego obniżenia AMH,
  • chemioterapia i radioterapia – leczenie onkologiczne może trwale uszkodzić komórki ziarniste pęcherzyków jajnikowych,
  • endometrioza – szczególnie endometrioza jajnikowa (torbiele endometrialne) niszczy tkankę jajnika i zmniejsza pulę dostępnych pęcherzyków,
  • zabiegi chirurgiczne na jajnikach – operacje usunięcia torbieli lub częściowej resekcji jajnika ograniczają rezerwę jajnikową,
  • czynniki genetyczne – m.in. zespół Turnera lub mutacja genu FMR1 (premutacja zespołu łamliwego chromosomu X),
  • idiopatyczne obniżenie rezerwy jajnikowej – u części kobiet niski AMH nie ma uchwytnej przyczyny.

Objawy niskiego poziomu

Niski poziom AMH sam w sobie nie daje charakterystycznych objawów – jego obniżone stężenie jest laboratoryjnym wskaźnikiem zmniejszonej rezerwy jajnikowej, a nie stanem klinicznym o ostrym przebiegu. Mimo to kobiety z niskim AMH mogą zauważać pewne sygnały, które warto skonsultować z lekarzem:

  • trudności z zajściem w ciążę,
  • nieregularne lub skąpe miesiączki,
  • skrócenie cyklu menstruacyjnego,
  • objawy zbliżone do menopauzalnych – uderzenia gorąca, nocne poty, wahania nastroju czy obniżone libido mogą towarzyszyć przedwczesnej niewydolności jajników (POI),
  • słaba odpowiedź na stymulację jajników.

Przyczyny wysokiego stężenia AMH

Wysoki poziom AMH może wskazywać na zwiększoną liczbę pęcherzyków jajnikowych, co nie zawsze jest stanem prawidłowym. Najczęstsze przyczyny to:

  • zespół policystycznych jajników (PCOS),
  • duża liczba pęcherzyków antralnych – u niektórych kobiet naturalnie wysoka rezerwa jajnikowa przekłada się na podwyższone stężenie AMH bez towarzyszącej patologii
  • młody wiek – u dziewcząt i młodych kobiet poziom AMH jest fizjologicznie wyższy
  • guzy jajnika produkujące AMH,
  • opóźnione dojrzewanie płciowe.

Objawy wysokiego poziomu

Podobnie jak w przypadku niskiego AMH, samo podwyższone stężenie hormonu nie wywołuje bezpośrednich objawów. Dolegliwości, które mogą towarzyszyć wysokiemu AMH, są najczęściej związane z chorobą podstawową.

Najczęściej zadawane pytania (FAQ)

Czy endometrioza wpływa na AMH?

Tak. Kobiety z endometriozą mają statystycznie niższe wartości hormonu anty-Müllerowskiego w porównaniu do zdrowych kobiet, co wskazuje na zmniejszoną rezerwę jajnikową.

Czy przy niskim hormonie anty-Müllerowskim są szanse na zajście w ciążę?

Tak, przy niskim hormonie anty-Müllerowskim zajście w ciążę jest możliwe (zarówno naturalnie, jak i ze wsparciem medycyny rozrodu – in vitro), choć szanse mogą być ograniczone. Niski AMH oznacza zmniejszoną liczbę komórek jajowych, ale nie wyklucza ich dobrej jakości ani możliwości zapłodnienia.

Kluczowe jest zrozumienie, że do zajścia w ciążę potrzebna jest tylko jedna dobrej jakości komórka jajowa. AMH informuje o ilości komórek jajowych, ale nie o ich jakości – to jakość decyduje o sukcesie ciąży. Dopóki komórki jajowe powstają w jajnikach i występują owulacje, istnieje szansa na ciążę, choć może być ona znacząco mniejsza niż przy prawidłowej rezerwie.

Kluczowym czynnikiem wpływającym na rokowanie jest wiek pacjentki – młode kobiety z niskim AMH mają znacznie lepsze rezultaty niż starsze.

Bibliografia:

  1. F. Ramezani Tehrani, M. Mousavi, S. Noori Ardebili, M. Saei Ghare Naz, F. Azizi, S. Behboudi-Gandevani, Association between anti-Mullerian hormone levels and age in women with endometriosis: insights from a population-based study, „BMJ Open” 2025, vol. 15, nr 7.
  2. M. Krawczyńska, J. Słowińska-Srzednicka, Zastosowanie oznaczeń stężeń hormonu antymüllerowskiego (AMH) w diagnostyce chorób endokrynnych, „Postępy Nauk Medycznych” 2016, t. XXIX, nr 12, s. 921–928.
  3. D.K. Nguyen, S. O’Leary, M.A. Gadalla, B. Roberts, H. Alvino, K.P. Tremellen, B.W. Mol, The predictive value of anti-Müllerian hormone for natural conception leading to live birth in subfertile couples, „Reproductive BioMedicine Online” 2022, vol. 44, nr 3, s. 557–564.
Sprawdź
Kup online
Sprawdź

Zamów rozmowę

Sprawdzanie godzin pracy...

Zamów rozmowę

Sprawdzanie godzin pracy...

Sprawdź