Badania prenatalne

Dowiedz się więcej o badaniach

Badania prenatalne


W trakcie ciąży, badania prenatalne dostarczają informacji na temat zdrowia zarówno dziecka, jak i matki. Pomagają wykryć wszelkie problemy, takie jak wady wrodzone czy choroby genetyczne płodu, które negatywnie wpływają na jego stan. Ich wyniki mogą informować o potencjalnych zagrożeniach i pomóc w podjęciu najlepszych decyzji dotyczących opieki zdrowotnej przed i po narodzinach dziecka.

Badania prenatalne takie jak VERACITY i VERAgene, zaliczamy do prenatalnych testów nieinwazyjnych nowej generacji. Opierają się na badaniu małych fragmentów DNA obecnych we krwi ciężarnej kobiety. Część z nich pochodzi z łożyska, zapewniającego kontakt z rozwijającym się płodem i dlatego zawiera również jego materiał genetyczny. Przez proste pobranie krwi żylnej przyszłej mamy i izolację z niej płodowego DNA, można je potem zbadać pod kątem szeregu nieprawidłowości. Ocenia się, czy zawierają prawidłową ilość 46 chromosomów, czy też jest ich więcej, czy mniej, czy zawarte w nich geny są kompletne lub zawierają pewne mutacje.

Zaletą badań prenatalnych NIPT jest to, że można je wykonywać na bardzo wczesnym etapie ciąży (już po 10 tygodniu), są komfortowe i całkowicie bezpieczne, a ich dokładność przy szacowaniu ryzyka istnienia mutacji i zespołów genetycznych u płodu jest oceniana na 99%.

Należy zaznaczyć, że jedynie wyniki inwazyjnych badań prenatalnych (amniocenteza, biopsja kosmówki, kordocenteza) stanowią podstawę do potwierdzenia lub wykluczenia diagnozy, ale ich wykonanie stwarza pewne zagrożenia i może wiązać się z komplikacjami (np. poronieniem ciąży).

Badania prenatalne rodzaje


Rodzaje badań prenatalnych różnią się od siebie przede wszystkim zakresem, w którym mogą oceniać rozwój płodu. Badania obrazowe np. są w stanie wykryć niepokojące zmiany w budowie anatomicznej płodu, które powinny skierować pacjentkę na drogę pogłębionej diagnostyki w celu określenia przyczyn tych zmian. Podstawowe badania krwi u kobiet ciężarnych oceniają parametry takie jak alfa-fetoproteina lub też beta-hCG, które umożliwiają określenie statystycznego prawdopodobieństwa wystąpienia ciężkich zespołów chorobowych (zespół Downa, Patau, Edwardsa). Jest to jednak metoda, która charakteryzuje się względnie niską dokładnością, jako że zapewnia tylko statystyczne oszacowanie ryzyka. Dokładne potwierdzenie może zostać uzyskane tylko po analizie kariotypu płodu, czyli ocenie liczby i wyglądu chromosomów w jego komórkach (uzyskanych metodą amniopunkcji lub też na drodze nieinwazyjnych testów prenatalnych nowej generacji).

Dodatkowo istnieją badania hybrydowe, które poza wykonywaniem badań DNA płodu z krwi matki wykorzystują także jej DNA oraz DNA ojca (uzyskane na drodze wymazu z policzka). Dzięki tym badaniom można ocenić procentowe prawdopodobieństwo występowania wielu chorób genetycznych nie tylko u dziecka danej pary podczas tej ciąży, ale także podczas wszystkich kolejnych.

 

Badania prenatalne kiedy?


Badania prenatalne wykonuje się w celu wykrycia podwyższonego ryzyka istnienia zaburzeń związanych z rozwojem płodu, nieprawidłowości genetycznych takich jak: trisomie (chromosomu 13- zespół Pataua, 18- Edwardsa, 21- Downa), aneuploidie chromosomów płciowych (X0-zespół Turnera, XXX- Klinefeltera), mikrodelecje (w obrębie chromosomu 22 – zespół DiGeorge), choroby jednogenowe (m.in. mukowiscydoza, anemia sierpowata, talasemie).

Ponadto badania prenatalne zaleca się w niżej wymienionych wskazaniach:

  • chęć profilaktycznej kontroli stanu płodu przez przyszłych rodziców
  • obecność czynników ryzyka rozwoju wad u płodu: wiek ciężarnej powyżej 40 roku życia, długotrwałe leczenie niepłodności i zapłodnienie przy użyciu technik wspomaganego rozrodu (in vitro), historia występowania zespołów genetycznych w rodzinie, przebyte poronienia o niewyjaśnionej przyczynie, martwy poród dziecka ze stwierdzonymi zaburzeniami rozwojowymi
  • wykrycie nieprawidłowości w kontrolnym USG genetycznym płodu: zahamowanie wzrostu płodu, wady anatomiczne układu sercowo-naczyniowego, nerwowego, kończyn i kręgosłupa, pomiar NT (przezierności karkowej) powyżej 3mm
  • nieprawidłowy wynik przesiewowego badania krwi ciężarnych (testu podwójnego): niski poziom białka PAPP-A, podwyższone lub obniżone stężenie B-hCG
  • wysokie, komputerowo wyliczone przez lekarza ginekologa ryzyko rozwoju wad u płodu: powyżej 1:300
  • przed wykonaniem inwazyjnych badań prenatalnych: gdy istnieje zwiększone ryzyko powikłań w ich przebiegu (np. w wyniku lokalizacji łożyska) lub transmisji infekcji z matki na płód podczas zabiegu (np. przy jej zakażeniu wirusami HIV, HBV, HCV)

Badania prenatalne jak wyglądają?


W zależności od poszczególnego badania może mieć ono różny przebieg. Poza badaniami obrazowymi, które wykonywane są w gabinecie lekarza specjalisty większość badań prenatalnych przeprowadzana jest w laboratorium na podstawie uzyskanej od pacjentki próbki biologicznej. W przypadku nieinwazyjnych badań prenatalnych nowej generacji jest to próbka krwi żylnej pacjentki, w której obecne są wolne cząsteczki DNA płodu (powstające w sposób fizjologiczny, nazywane są także „wolnym płodowym DNA”) przenikające przez łożysko do krwiobiegu matki.

Następnie z wykorzystaniem nowoczesnych technik bioinformatycznych fragmenty tego DNA są izolowane od komórek zawierających materiał genetyczny matki i „składane” w pełny kod genetyczny, który analizowany jest pod kątem obecnych tam ewentualnych odchyleń od normy, które mogłyby wskazywać na występowanie u płodu zespołów chorobowych. Z pomocą tej metody możliwe jest wykrycie zarówno znacznych zmian w materiale genetycznym (dotyczących chromosomów), jak i bardzo niewielkich mikrodelecji. W przypadku amniopunkcji materiałem do tego badania są złuszczone komórki nabłonkowe płodu, które fizjologicznie obecne są w płynie owodniowym.

 

Badania prenatalne przeciwwskazania


Nie istnieją przeciwskazania związane z nieinwazyjnymi testami prenatalnymi. Mogą być one wykonane u kobiety w każdym wieku i praktycznie na każdym etapie ciąży. W przypadku badań inwazyjnych jak amniopunkcja mogą występować wcześniej stwierdzone w USG uwarunkowania prowadzące do konieczności wykonania innego zabiegu, np. w przypadku małowodzia (niskiej objętości płynu owodniowego) wykonanie amniopunkcji byłoby bardzo utrudnione, w związku z czym zazwyczaj wykonuje się kordocentezę, czyli pobranie próbki krwi płodu ze sznura pępowinowego.

 

Badania prenatalne cena


VERACITY


Dokładne, przystępne cenowo i szybkie badanie prenatalne nowej generacji służące wykrywaniu aneuploidii chromosomów i mikrodelecji u płodu

VERAgene


Pierwsze, kompleksowe badanie prenatalne nowej generacji służące wykrywaniu aneuploidii, mikrodelecji i chorób jednogenowych

 

 

Badania prenatalne

Wszystkie badania


Sprawdź jak przygotować się do badania:


Badanie krwi

Materiał na badanie krwi powinno się pobierać na czczo, czyli z zachowaniem 8 – 12 godzinnej przerwy od czasu ostatniego posiłku. Zalecenie dotyczy wszystkich badań, ponieważ zmiany wywołane przyjęciem posiłku są trudne do przewidzenia, a uzyskane wartości interpretuje się wobec wartości referencyjnych ustalonych w standardowych warunkach.

W dniu poprzedzającym badanie krwi należy unikać obfitych i tłustych posiłków oraz spożywania alkoholu.

W dniu badania

Bezpośrednio przed badaniem krwi dozwolone jest wypicie niewielkiej ilości wody.

Podobnie pora dnia może mieć wpływ na wiarygodność wyników badań. Zaleca się, pobieranie krwi w godzinach porannych (7:00 – 10:00). Jeżeli krew zostanie pobrana o innej porze dnia,  należy wziąć to pod uwagę interpretując uzyskane wyniki badań.

Bezpośrednio przed pobraniem wskazany jest 15 minutowy odpoczynek.

Badanie krwi a przyjmowane leki

W miarę możliwości badanie należy przeprowadzić przed przyjęciem porannej porcji leków, taką decyzję należy zawsze skonsultować z lekarzem.

Zawsze należy poinformować personel pobierający krew o przyjmowanych lekach, suplementach, preparatach ziołowych – zostanie to odnotowane podczas rejestracji.


Pobranie moczu do badania ogólnego

Sprawdź jak przygotować się na pobranie moczu do badania ogólnego.

Badanie Ogólne Moczu można wykonać o dowolnej porze dnia jednak zalecanym materiałem jest pierwsza, poranna porcja, czyli mocz oddany po nocnym 8 godzinnym wypoczynku lub jeśli to niemożliwe, po co najmniej 4 godzinach od poprzedniego oddania moczu.

Pobranie moczu – wskazania przed pobraniem:

  • stosowanie zwyczajowej diety i ilości przyjmowanych  płynów,
  • unikanie nadmiernego wysiłku fizycznego,
  • zachowanie abstynencji seksualnej w dobie poprzedzającej badanie,
  • dokładne umycie okolicy ujścia cewki moczowej ciepłą wodą bez środków myjących i dezynfekujących i osuszenie jednorazowym ręcznikiem.

Nie zaleca się  wykonania badania w okresie od 2 dni przed i 2 dni po menstruacji.

Bardzo ważne aby mocz do badania pochodził z tzw. “środkowego strumienia”.

W tym celu, po oddaniu niewielkiej ilości moczu do toalety, bez przerywania należy podstawić pojemnik i oddać do niego 50 – 100 ml moczu, a następnie odstawić pojemnik i pozostały mocz oddać do toalety. Nie wolno przelewać moczu z nocnika, basenu itp.

Pojemnik z pobraną próbką moczu należy szczelnie zamknąć, opisać imieniem i nazwiskiem i jak najszybciej dostarczyć do punktu pobrań.


Doustny test tolerancji glukozy

Badanie wykonuje się w godzinach porannych, koniecznie na czczo czyli po 8 – 12 godzinach od ostatniego posiłku. Przed planowanym badaniem przez co najmniej 72 godziny nie należy zmieniać zwyczajowej diety oraz utrzymywać normalną aktywność fizyczną. 

W miarę możliwości badanie należy przeprowadzić przed przyjęciem porannej porcji leków, taką decyzję należy zawsze skonsultować z lekarzem. Jeżeli przyjęcie leku było konieczne przed pobraniem krwi należy przekazać taką informację pracownikowi w punkcie pobrań.

Pacjent powinien zgłosić się do punktu pobrań z zakupioną w aptece odpowiednią porcją glukozy. Badanie należy do grupy testów czynnościowych Zalecane jest uzyskanie pisemnego potwierdzenia od lekarza o braku przeciwskazań do wykonania testu.

Jak przebiega badanie?

Krew pobiera się rano, na czczo, a następnie wypija się 75 g glukozy rozpuszczonej w 150 – 200 ml ciepłej wody. Roztwór glukozy powinien być przyjęty w ciągu 3-5 minut. Kolejna próbkę krwi pobiera się po 2 godzinach od wypicia glukozy. Lekarz może zalecić pobranie krwi w innych odstępach czasu np. co godzinę.

U kobiet w ciąży krew pobiera się na czczo oraz po 60 i 120 minutach od przyjęcia 75 g glukozy.

Przez cały czas jego trwania należy przebywać w poczekalni punktu pobrań. W trakcie trwania testu nie wolno spożywać posiłków, przyjmować płynów ani palić papierosów.


Test z metoklopramidem

Badanie wykonuje się w godzinach porannych. Należy zgłosić się do punktu pobrań z zakupionym w aptece metoklopramidem.

Jak przebiega badanie

Krew pobiera się rano, na czczo, a następnie po 60 i 120 minutach od doustnego podania metoklopramidu. Lekarz ustala dawkę leku, a także może zalecić pobranie w innych odstępach czasu. Przez cały czas trwania testu należy przebywać w poczekalni punktu pobrań. Nie należy przyjmować posiłków ani płynów.


Posiew moczu

Pobieranie materiału na posiew moczu u osób dorosłych:

  1. Do badania należy pobrać pierwszy mocz poranny (po nocnym 8 godzinnym wypoczynku) lub jeśli to niemożliwe, po co najmniej 4 godzinach od poprzedniego oddania moczu.
  2. Bardzo ważne, aby mocz do badania pochodził z tzw. „środkowego strumienia”
  3. Przed pobraniem moczu należy najpierw dokładnie umyć ręce wodą i mydłem, wytrzeć w jednorazowy ręcznik; następnie dokładnie umyć wodą i mydłem okolice ujścia cewki moczowej:
  4. Kobiety: okolice sromu od przodu w kierunku odbytu, mężczyźni – żołądź po odsunięciu napletka.
  5. Mocz należy oddać do jałowego pojemnika. Nie wolno dotykać wewnętrznych ścianek naczynia.
  6. Pierwszą małą porcję moczu należy oddać do toalety, w celu wypłukania cewki moczowej z bakterii i nabłonków,  następnie napełnić pojemnik moczem do ok. połowy (minimum kilka ml). Należy unikać oddawania do badania ostatniego strumienia moczu, ponieważ wypływa on pod niskim ciśnieniem i omywa skórę krocza spłukując z niej drobnoustroje.
  7. Pojemnik z moczem należy szczelnie zamknąć i dostarczyć jak najszybciej do laboratorium.

Pobieranie materiału na posiew moczu od niemowląt lub małych dzieci:

  1. Rozebrać dziecko od pasa w dół w ciepłym pomieszczeniu.
  2. Umyć dokładnie okolicę ujścia cewki moczowej:
  3. Dziewczynki: okolice sromu od przodu w kierunku odbytu
  4. Chłopcy: żołądź po odsunięciu napletka
  5. Wytrzeć używając ręczników jednorazowych
  6. Unieść niemowlę w górę i masować mięśnie grzbietu wzdłuż kręgosłupa ku tyłowi. Z chwilą rozpoczęcia oddawania moczu podstawić przygotowany jałowy pojemnik, przepuszczając pierwsza porcję moczu, pobrać ok. 1 – 5 ml.
  7. Moczu na posiew nie należy pobierać do przyklejanych do skóry woreczków, z powodu wysokiego ryzyka kontaminacji próbki moczu drobnoustrojami z cewki moczowej i okolic krocza i uzyskania wyniku fałszywie dodatniego.

Dobowa zbiórka moczu

Dobowa zbiórka moczu

Przed przystąpieniem do pobrania dobowej zbiórki moczu należy zaopatrzyć się w specjalny 2-3 litrowy pojemnik z podziałką umożliwiającą dokładne odczytanie objętości. Ponadto potrzebny będzie pojemnik jednorazowy, w którym próbka moczu ze zbiórki zostanie przekazana do punktu pobrań.

Niektóre parametry oznaczane w dobowej zbiórce moczu wymagają zastosowania środka konserwującego. Przed przystąpieniem do zbiórki moczu należy uzyskać informację od personelu punktu pobrań, czy środek taki jest konieczny i czy można go otrzymać w punkcie pobrań.

Jak pobrać materiał

Dobową zbiórkę moczu należy rozpocząć w godzinach porannych i prowadzić przez  24 godziny, czyli np. zbiórka rozpoczęta w poniedziałek o godzinie 8:00 powinna zakończyć się we wtorek o godzinie 8:00.

Pierwszą poranną porcję moczu należy oddać do toalety, a zbiórkę rozpocząć od drugiej porcji (w przypadku konieczności zastosowania środka konserwującego należy go dodać do pojemnika, gdzie znajduje się już porcja moczu rozpoczynająca zbiórkę).

Należy odnotować godzinę rozpoczęcia zbiórki. Od tej pory każda porcja moczu, w całości musi być oddawana do pojemnika. W przypadku pominięcia którejś z porcji moczu, zbiórkę należy przerwać i rozpocząć od nowa, następnego dnia, a zebrany już mocz wylać.

Ostatnią porcją moczu, która zostanie oddana do pojemnika jest poranna próbka moczu oddana w drugim dniu prowadzenia zbiórki.

W czasie trwania dobowej zbiórki moczu pojemnik należy przechowywać w lodówce.

Po zakończeniu zbiórki należy określić objętość zebranego moczu odczytując pojemność z podziałki na ścianach pojemnika.

Mocz w pojemniku zbiorczym dokładnie wymieszać, a następnie przelać 50 – 100 ml do jednorazowego pojemnika.

Do punktu pobrań należy dostarczyć próbkę moczu wraz z zanotowanymi informacjami o objętości zebranego moczu oraz o godzinie rozpoczęcia i zakończenia zbiórki.


Pobranie kału

Pobranie kału – krok po kroku

Aby wykonać pobranie kału na badanie, należy się wcześniej zaopatrzyć w  specjalny pojemnik z przytwierdzoną do nakrętki łopatką i czyste, suche naczynie (basen, ewentualnie plastikowy jednorazowy pojemnik).

Przed pobraniem próbki należy opróżnić pęcherz moczowy, a następnie oddać kał do przygotowanego wcześniej czystego suchego pojemnika.

Jeśli w kale widoczne są pasożyty należy oddzielić je od próbki, wypłukać wodą i przesłać do laboratorium w oddzielnym pojemniku zawierającym niewielką ilość wody lub soli fizjologicznej.

Za pomocą łopatki z nakrętki pojemnika należy pobrać małe próbki  kału z kilku punktów, szczególnie tych zawierających np. krew, śluz lub ropę.

Całkowita ilość kału w pojemniku powinna odpowiadać wielkości orzecha laskowego, a jeśli kał jest płynny objętość próbki powinna wynosić 2-3 ml.

Pobranie kału – co dalej

Próbkę należy przekazać do punktu pobrań w możliwie najkrótszym czasie od momentu pobrania. Jeżeli czas od pobrania do dostarczenia przekracza 2 godziny, próbkę należy przechowywać w lodówce.


Pobranie kału na badanie w kierunku nosicielstwa Salmonella i Shigella

Przed rozpoczęciem zbiórki należy zaopatrzyć się w punkcie pobrań w 3 wymazówki z podłożem transportowym.

Próbki kału do badania w kierunku nosicielstwa Salmonella-Shigella należy pobierać w ciągu 3 kolejnych dni (każdego dnia jedna próbka kału).

Przed pobraniem próbki należy całkowicie opróżnić pęcherz moczowy.

Kał należy oddać do czystego, suchego naczynia (basen lub inny pojemnik).

Próbkę kału należy pobrać za pomocą wymazówki i umieścić w podłożu transportowym.

Każda próbkę należy opisać datą i godziną .

Próbkę w podłożu transportowym należy przechowywać  w temperaturze pokojowej.

Trzeciego dnia w godzinach porannych, po pobraniu ostatniej próbki, wszystkie trzy próbki należy jak najszybciej dostarczyć do punktu pobrań. Czas od pobrania pierwszej próbki do dostarczenia wszystkich do punktu pobrań nie powinien przekraczać 72 godzin.

Próbki mogą być przekazywane wyłącznie do czwartku.


Pobranie plwociny do badania bakteriologicznego

Przed badaniem należy zaopatrzyć się w jałowy pojemnik, który można otrzymać w punkcie pobrań lub zakupić w aptece.

Próbkę należy pobrać w godzinach porannych, na czczo.

Przed pobraniem należy umyć zęby i wypłukać jamę ustna przegotowana wodą.

Następnie wykrztusić plwocinę i wypluć ją bezpośrednio do jałowego pojemnika bez dotykania jego wewnętrznych ścianek.

Przygotowana próbka powinna zawierać od 2 do 10 ml materiału do badań.

 

Materiał należy jak najszybciej dostarczyć do punktu pobrań.

Uwaga!

Jeśli nie jest możliwe prawidłowe pobranie próbki (nie można  wykrztusić plwociny, albo jest  jej zbyt mało) należy skontaktować się z lekarzem, który może zalecić inhalacje lub zastosować środki mukolityczne.


Pobranie wymazu z gardła

Na pobranie wymazu z gardła należy zgłosić się  do punktu pobrań na czczo lub minimum 3 godziny po spożyciu ostatniego posiłku.

Przed badaniem nie  należy myć zębów, nie można stosować płynów do płukania jamy ustnej oraz tabletek do ssania.


Pobranie kału na krew utajoną

Badanie nie wymaga zmiany diety.

Przed badaniem należy w laboratorium pobrać specjalne probówki z przyczepionym do korka aplikatorem i zawierające płyn transportowy oraz przygotować czyste, suche naczynie (basen lub inny pojemnik), które będzie służyć za toaletę. Ma to na celu uniknięcie rozcieńczenia kału wodą lub moczem z toalety. Probówki należy przechowywać w lodówce, a w dniu pobierania kału ocieplić do temperatury pokojowej.

Przed wypróżnieniem należy całkowicie opróżnić pęcherz moczowy. Oddać kał do przygotowanego naczynia i za pomocą aplikatora pobrać próbki z 2-3 miejsc, a następnie wymieszać z płynem w probówce. Należy uważać, żeby przy otwieraniu probówki i dodawaniu kału nie rozpryskać znajdującego się w niej płynu. Po dodaniu próbki kału probówkę należy dokładnie zamknąć i kilkakrotnie potrząsnąć dla wymieszania kału z płynem.

Zaleca się pobieranie próbek kału przez 3 dni, wykorzystując 3 kolejne probówki. Pobrane próbki należy przechowywać w temperaturze lodówki. Po pobraniu ostatniej próbki należy jak najszybciej dostarczyć próbki do punktu pobrań.

Próbek kału nie należy pobierać podczas menstruacji, ani na 3 dni przed lub po niej, przy krwawieniach spowodowanych zaparciami, przy krwawiących hemoroidach, po incydentach krwawienia z nosa, z dziąseł,  po ekstrakcjach zębów, po doodbytniczym podaniu leków, przy przyjmowaniu leków przeczyszczających, dużych dawek witaminy C, salicylanów, preparatów żelaza, związków glinu i bizmutu.

Badanie PSA

Zaleca się pobieranie krwi na czczo, czyli z zachowaniem 8 – 12 godzinnej przerwy od czasu ostatniego posiłku. Zalecenie dotyczy wszystkich badań, ponieważ zmiany wywołane przyjęciem posiłku są trudne do przewidzenia, a uzyskane wartości interpretuje się wobec wartości referencyjnych ustalonych w standardowych warunkach.

W dniu poprzedzającym badanie należy unikać obfitych i tłustych posiłków oraz spożywania alkoholu. 

 Przed wykonaniem badania należy unikać jazdy rowerem lub pociągiem oraz palenia wyrobów tytoniowych.

Bezpośrednio przed badaniem dozwolone jest wypicie niewielkiej ilości wody.

Podobnie pora dnia może mieć wpływ na wiarygodność wyników badań. Zaleca się, pobieranie krwi w godzinach porannych (7:00 – 10:00). Jeżeli krew zostanie pobrana o innej porze dnia,  należy wziąć to pod uwagę interpretując uzyskane wyniki badań.

Bezpośrednio przed pobraniem wskazany jest 15 minutowy odpoczynek.

W miarę możliwości badanie należy przeprowadzić przed przyjęciem porannej porcji leków, taką decyzję należy zawsze skonsultować z lekarzem.

Zawsze należy poinformować personel pobierający krew o przyjmowanych lekach, suplementach, preparatach ziołowych – zostanie to odnotowane podczas rejestracji.


Przygotowanie do badania pod kątem markerów nowotworowych

Zaleca się pobieranie krwi na czczo, czyli z zachowaniem 8 – 12 godzinnej przerwy od czasu ostatniego posiłku. Zalecenie dotyczy wszystkich badań, ponieważ zmiany wywołane przyjęciem posiłku są trudne do przewidzenia, a uzyskane wartości interpretuje się wobec wartości referencyjnych ustalonych w standardowych warunkach.

W dniu poprzedzającym badanie należy unikać obfitych i tłustych posiłków oraz spożywania alkoholu.

Bezpośrednio przed badaniem dozwolone jest wypicie niewielkiej ilości wody natomiast niewskazane jest palenie wyrobów tytoniowych.

Podobnie pora dnia może mieć wpływ na wiarygodność wyników badań. Zaleca się, pobieranie krwi w godzinach porannych (7:00 – 10:00). Jeżeli krew zostanie pobrana o innej porze dnia,  należy wziąć to pod uwagę interpretując uzyskane wyniki badań.

Bezpośrednio przed pobraniem wskazany jest 15 minutowy odpoczynek.

W miarę możliwości badanie należy przeprowadzić przed przyjęciem porannej porcji leków, taką decyzję należy zawsze skonsultować z lekarzem.

Zawsze należy poinformować personel pobierający krew o przyjmowanych lekach, suplementach, preparatach ziołowych – zostanie to odnotowane podczas rejestracji.

Znajdź placówki Synevo w całej Polsce


Laboratorium
Warszawa

Laboratorium
Wrocław

Laboratorium
Łódź

Laboratorium
Gdańsk

Laboratorium
Poznań

Laboratorium
Bydgoszcz

Laboratorium
Kraków

Laboratorium
Katowice

Scroll Up