Białko w moczu
W prawidłowych warunkach braku zaburzeń białko nie jest wydalane z moczem. Gdy jest tam obecne, mówimy wówczas o białkomoczu, który w zależności od ilości wydalanego białka może być objawem poważnych chorób.
Od 20 lat badamy Twoją krew.
Krótki opis badania
Nerki zdrowego człowieka zatrzymują białko we krwi – do moczu przedostają się jedynie jego śladowe ilości. Gdy pojawia się go więcej, może to oznaczać, że nerki nie pracują tak, jak powinny. Wykrycie białka w moczu jest często pierwszym krokiem do ustalenia przyczyny i wdrożenia odpowiedniego leczenia.
Cena
Koszt badania zaczyna się od 16.00 zł. Cena może różnić się w zależności od Punktu Pobrań.
Czas oczekiwania na wynik
Standardowy czas oczekiwania na wynik badania wynosi 1 dzień. Podany czas oczekiwania jest liczony od następnego dnia roboczego po pobraniu.
Jak odebrać wynik?
- Na koncie my.synevo.pl. Wszystkie wyniki w jednym miejscu i powiadomienie.
- Online przy użyciu jednorazowego kodu (ważny 60 dni).
- W Punkcie Pobrań, w którym robiłeś/aś badanie. Przyjdź z kodem i dokumentem tożsamości.
Przygotowanie do badania
Przez 24-48 godzin przed badaniem unikaj intensywnego wysiłku fizycznego.
Poinformuj personel medyczny o przyjmowanych lekach.
U kobiet badanie nie powinno być wykonywane w trakcie menstruacji.
Czym jest białkomocz?
Gdy nerki pracują prawidłowo, filtracja kłębuszkowa „zatrzymuje” białko, dzięki czemu jego wydalanie z moczem jest ograniczone. Z tego względu obecność białka w moczu jest sygnałem alarmowym sugerującym, że proces ten został zakłócony.
Białkomocz jest jednym z najważniejszych objawów przewlekłej choroby nerek i ma znaczenie z punktu widzenia progresji PChN do niewydolności tego narządu.
Sam wynik podwyższonego białka w moczu nie wskazuje ani na przyczynę, ani na lokalizację uszkodzenia, ani na jego nasilenie. Wymaga to poszerzonej diagnostyki np. badaniami ACR (albumina/kreatynina) i PCR (białko/kreatynina).
Wskazane jest także powtórne wykonanie badania w celu rozróżnienia niepokojącego stanu od tzw. „białkomoczu czynnościowego”, który pojawia się przejściowo np. po intensywnym wysiłku fizycznym lub w trakcie infekcji.
Kto powinien wykonać badanie?
Regularne oznaczenie białka w moczu jest wskazane szczególnie w przypadku osób z następującymi przypadłościami:
- cukrzyca typu 1 i 2,
- nadciśnienie tętnicze,
- przewlekła choroba nerek,
- otyłość,
- zespół metaboliczny,
- nawracające zakażenie dróg moczowych.
Badanie warto wykonywać profilaktycznie w ramach oceny funkcji nerek.
Jak pobrać próbkę do badania moczu?
Do badania pobierz pierwszą poranną próbkę – tuż po przebudzeniu, zanim cokolwiek zjesz lub wypijesz. Przed pobraniem umyj okolice intymne.
Zacznij oddawać mocz do toalety, a dopiero po chwili podstaw sterylny pojemnik i zbierz próbkę ze środkowego strumienia.
Szczelnie zamknięty pojemnik dostarcz do laboratorium w ciągu 2 godzin.
Białko w moczu – norma
Wartości referencyjne różnią się między laboratoriami ze względu na stosowanie różnych metod analitycznych.
„Górnej granicy” dla prawidłowej ilości białek w moczu szukaj na swoim wyniku, który w celu interpretacji należy omówić z lekarzem. Wynik ten tylko w połączeniu z obecnym obrazem klinicznym objawów prezentowanych przez pacjenta, jego współistniejącymi chorobami oraz historią zdrowia stanowi użyteczne narzędzie w dalszym procesie diagnostyczno-leczniczym.
Niski poziom białka w moczu
Jest to wynik pożądany i świadczy o tym, że bariera filtracyjna nerek działa prawidłowo.
Przyczyny białkomoczu
Trwały lub wyraźnie podwyższony poziom białka w moczu może wynikać z:
- nefropatii cukrzycowej,
- nadciśnienia tętniczego,
- kłębuszkowego zapalenia nerek,
- chorób autoimmunologicznych (toczeń, RZS),
- toksycznego działania leków.
Objawy wysokiego poziomu białka w moczu
Białkomocz często nie daje objawów. Wykrywa się go często przypadkiem w ramach rutynowego badania moczu. Do nielicznych „znaków rozpoznawczych” należą:
- spieniony mocz,
- obrzęki (nóg, twarzy, wokół oczu),
- zmiana koloru moczu (ciemne zabarwienie).
Najczęściej zadawane pytania (FAQ)
Czym jest nefropatia cukrzycowa?
Jest to tzw. „cukrzycowa choroba nerek” – uszkodzenie nerek rozwijające się na skutek przewlekłej hiperglikemii (podwyższonego stężenia glukozy we krwi). Jest to jedna z najczęstszych przyczyn niewydolności nerek. Z tego względu wymaga leczenia nerkozastępczego.
Mój mocz się pieni i zmieniło się jego zabarwienie. Czy to na pewno oznacza chorobę nerek?
Pienienie się moczu i zmiana jego zabarwienia to najczęstsze zauważalne objawy, które mogą towarzyszyć obecności białka w moczu, i zdecydowanie są sygnałem, który warto skonsultować z lekarzem. Jednak same nerki nie zawsze są przyczyną problemu. Białko może pojawić się w moczu przejściowo i całkowicie fizjologicznie, na przykład po bardzo intensywnym wysiłku fizycznym, w przebiegu silnego stresu, przy wysokiej gorączce lub po długim przebywaniu w zimnej wodzie. Mówimy wtedy o białkomoczu czynnościowym, który ustępuje samoistnie. Trwała i większa obecność białka w moczu może natomiast wskazywać na uszkodzenie nerek, ale także na wysokie ciśnienie tętnicze, cukrzycę, choroby serca czy niektóre schorzenia układu krwiotwórczego. Dlatego jednorazowy niepokojący wynik zawsze wymaga powtórzenia badania i szerszej diagnostyki, zanim postawi się jakąkolwiek diagnozę.
Czy choroby takie jak cukrzyca czy nadciśnienie naprawdę mogą niszczyć nerki i jak to się objawia w badaniu moczu?
Tak, i jest to jeden z najważniejszych powodów, dla których osoby z cukrzycą i nadciśnieniem powinny regularnie kontrolować mocz, nawet gdy czują się dobrze. Zarówno przewlekle podwyższony poziom cukru, jak i wysokie ciśnienie tętnicze uszkadzają drobne naczynia krwionośne, w tym te w kłębuszkach nerkowych, które odpowiadają za filtrowanie krwi. Uszkodzone kłębuszki zaczynają przepuszczać białko do moczu, które normalnie powinno pozostawać we krwi. Przez wiele lat choroba nerek wywołana cukrzycą lub nadciśnieniem może przebiegać całkowicie bezobjawowo, a jedynym sygnałem jej postępu jest właśnie rosnąca ilość białka wydalana z moczem. Wczesne wykrycie tego procesu i podjęcie odpowiedniego leczenia pozwala zatrzymać lub znacząco spowolnić uszkodzenie nerek i uniknąć ich niewydolności, która wymagałaby dializoterapii lub przeszczepu.
Bibliografia:
- T. Stompór, Białkomocz, „Forum Nefrologiczne” 2009, tom 2, nr 1, s. 50–59.