Badanie LTT – Test Transformacji Limfocytów – wykonaj w Synevo

Część badań specjalistycznych wymaga metod, które wykraczają poza codzienną praktykę laboratoryjną. Pacjenci coraz aktywniej poszukują informacji o możliwościach poszerzenia diagnostyki swoich dolegliwości – i nierzadko potrafią zaskoczyć nawet wytrawnych specjalistów.

Czym jest Test Transformacji Limfocytów (LTT)?

Skrót „LTT” pochodzi z angielskich słów Lymphocyte Transformation Test. Do wykonania badania potrzebny jest materiał pacjenta – zarówno surowica, jak i krew pełna. Po wyizolowaniu limfocytów zakładana jest hodowla i inkubacja z substancjami, na które chcemy określić nadwrażliwość. Następnie dodawana jest znakowana tymidyna i dokonywany jest pomiar promieniowania.

Użyteczność badania dotyczy reakcji limfocytów z antygenami (pokarmowymi i antybiotykami) oraz haptenami, metalami ciężkimi, lekami i rozpuszczalnikami. LTT określany jest jako jedna z najbardziej wiarygodnych i czułych metod pozwalających na zmierzenie odpowiedzi proliferacyjnej zaktywowanych antygenem limfocytów.

LTT – kiedy warto wykonać to badanie?

Test LTT jest szczególnie użyteczny w diagnostyce alergii typu IV, czyli reakcji późnych zależnych od komórek T. Obejmują one:

• kontaktowe zapalenie skóry,
• nadwrażliwość na leki,
• alergie na metale,
• alergie na akrylany,
• alergie zawodowe.

Antygen to substancja obca, którą organizm „planuje” zniszczyć – mogą to być toksyny bakteryjne, metale, tworzywa sztuczne, leki czy składniki żywności. Badaniem LTT można stwierdzić alergię na leki lub wykorzystać go w ustalaniu zgodności tkankowej, co jest niezwykle istotne w transplantologii.

Podkreśla się również możliwość wykrycia limfocytów pobudzonych na skutek kontaktu z bakteriami chorobotwórczymi – jak na przykład krętki Borrelii. Do prawidłowego wykonania i interpretacji testu niezbędne jest doświadczenie zarówno z dziedziny technik komórkowych, jak i farmakologii oraz immunologii ADR.

Diagnostyka zakażeń, alergii i nadwrażliwości na metale testem LTT

Odrębnym, coraz szerzej opisywanym obszarem zastosowania LTT jest nadwrażliwość na metale – szczególnie w kontekście implantów i stomatologii.

Nadwrażliwość na implanty i protezy

Przez wiele lat tytan uznawany był za metal o wysokiej biokompatybilności. Jednak w ostatnich latach pojawiają się doniesienia o reakcjach nadwrażliwości na protezy, minipłytki używane do osteosyntezy czy rozruszniki. Podobnie w dentystyce obserwowano nadwrażliwość na wszczepy śródkostne.

Mechanizm nadwrażliwości polega na tym, że jony tytanu łączą się z białkami nośnikowymi, są rozpoznawane i transportowane do węzłów chłonnych przez komórki dendrytyczne, gdzie prezentowane są limfocytom T. Proces ten może inicjować reakcję nadwrażliwości typu IV.

Zmiany mogą mieć charakter miejscowy (upośledzenie wgajania się implantu) lub uogólniony – pokrzywka, rumień, świąd, a nawet atopowe zapalenie skóry. Istotne jest to, że skórne testy płatkowe w takich przypadkach zazwyczaj nie dają wyników dodatnich – dlatego ten test staje się kluczowym narzędziem diagnostycznym.

W części doniesień medycznych usunięcie implantów prowadziło do poprawy stanu ogólnego pacjentów, co potwierdzały powtórne testy LTT z normalizacją wyników. Inne metale wywołujące podobne reakcje to beryl, nikiel, kobalt, chrom, tantal i wanad.

LTT w stomatologii – materiały kompozytowe i cementy

Test posiada dobrze ugruntowaną pozycję również w diagnostyce nadwrażliwości na materiały stomatologiczne: wypełnienia korzeniowe, protezy, kompozyty i cementy. Warto wiedzieć, że materiały stomatologiczne oprócz znanych alergenów (głównie pochodnych kwasu metakrylowego) zawierają szereg dodatkowych składników o słabo poznanym potencjale uczulającym. Nie wszystkie są dokładnie wyszczególnione przez producenta, a podczas wytwarzania dochodzi do zmian strukturalnych – alergeny aplikowane w jamie ustnej mogą więc różnić się od tych zadeklarowanych na opakowaniu.

Dodatni wynik badania LTT – kiedy wykonać badanie i jak postępować?

Istnieją dwa główne wskazania do wykonania tego testu w kontekście materiałów stomatologicznych:

Zapobieganie Jeśli materiał ma zostać dopiero zastosowany – np. cement mocujący odbudowę ceramiczną – warto przed zabiegiem zbadać, czy jego składniki mogą wywołać reakcję alergiczną u pacjenta.

Leczenie Jeśli po zastosowaniu materiału ceramicznego, cementu mocującego lub wypełnienia kanału korzeniowego u pacjenta pojawiają się dolegliwości – test LTT pozwala ocenić, czy zastosowany materiał jest przyczyną reakcji alergicznej.

Do przeprowadzenia testu potrzebne jest 20 ml krwi na heparynę + 5 ml krwi pełnej oraz próbki materiału do zbadania. W niektórych przypadkach może to być materiał własny wybrany przez pacjenta.

Nasze propozycje:

Jeżeli pojawiają się dolegliwości u pacjentów z implantami lub po wypełnienia kanałów zębowych, a także jeśli planowane są implanty dla zachowania zdrowia sugerujemy rozważenie ze swoim dentystą wykonanie tego badania. W przypadku pytań prosimy o kontakt z najbliższym laboratorium Synevo. Badanie nie leczy ale pomaga w postawieniu prawidłowej diagnozy.