Białko CRP to najczęściej oznaczany marker ostrej fazy (co znaczy, że jego stężenie w osoczu zmienia się w odpowiedzi na reakcje zapalną w organizmie). Jest czułym wskaźnikiem rozwijającego się stanu zapalnego na tle infekcji lub martwicy.
Wynik powinien niepokoić, gdy występuje wysokie stężenie CRP – wzrost CRP powyżej 10 mg/l powinien być uznawane za patognomoniczne dla stanu zapalnego, natomiast stężenia powyżej 100 mg/l są w 80-85% związane z infekcją bakteryjną.
Stężenie CRP od 10 do 100 mg/l jest typowe dla lokalnych procesów zapalnych, a od 100 do 1000 mg/l sugeruje rozległy stan zapalny.
Poziom CRP często jest uznawany za niezależny marker ryzyka sercowo-naczyniowego – oznaczenie (zwłaszcza testem wysokiej czułości – high-sensitivity CRP) umożliwia rozpoznanie przewlekłego zapalenia w naczyniach i mięśniu sercowym. Są to wytyczne ESC 2025.
W ciąży obserwuje się wyższe stężenie, zwłaszcza w drugim i trzecim trymestrze. Jest to element adaptacji immunologicznej organizmu.