P-ciała p. Yersinia enterocolitica IgA

Yersinia enterocolitica to bakteria gram ujemna, która przyczynia się do rozwoju chorób odzwierzęcych u człowieka. Jej naturalnym rezerwuarem są dzikie i domowe ssaki, wśród których świnia jest jednym z ważnych źródeł zakażeń u ludzi. Do infekcji dochodzi drogą pokarmową, głównie w wyniku spożycia zakażonego mięsa, mleka, tofu lub wody zanieczyszczonej odchodami zarażonych zwierząt. W przypadku ostrych infekcji czasem próbuje się izolować i identyfikować patogen z zanieczyszczonej żywności, gdyż jest w stanie długo przetrwać w niej jako aktywny, nawet w niskich temperaturach.

Jersinioza może przybierać różne postacie i być przyczyną szerokiej gamy objawów, nie tylko dotyczących układu pokarmowego. Najczęściej zakażenie przebiega pod postacią stanów zapalnych jelit z biegunką i gorączką, ale zdarza się, że drobnoustrój wnika do węzłów chłonnych krezki (błony pokrywającej narządy jamy brzusznej) i powoduje ich ropne zapalenie, objawami przypominając zapalenie wyrostka robaczkowego. Często prowadzi do niepotrzebnych operacji przeprowadzanych w celu jego wycięcia.

Jako zakażenie układu pokarmowego jersinioza nie jest groźna, natomiast rozwinięcie się powikłań (zwłaszcza sepsy) znacząco zwiększa śmiertelność. Posocznica występuje rzadko, zwłaszcza u pacjentów z obniżoną odpornością, w jej przebiegu mogą ponadto pojawić się ropnie wątroby lub śledziony, zapalenie otrzewnej.

Yersinia może być też szczególnie niebezpieczna dla płodu, który może zostać nią zakażony poprzez łożysko, jeśli infekcja u matki w czasie ciąży nie ograniczy się do układu pokarmowego.

U dzieci zazwyczaj występują tylko objawy jelitowe, jednak u dorosłych po zakażeniu obserwuje się też dolegliwości stawowe (reaktywne zapalenie stawów, uporczywe bóle) i skórne (rumień guzowaty, zmiany na kończynach i tułowiu).

Nieujęty w tym badaniu inny gatunek bakterii z rodzaju Yersinia, Y. pseudotuberculosis powoduje zespoły chorobowe o podobnych objawach, stąd czasem dopiero w wyniku wykonania szczegółowych badań serologicznych (w kierunku obecności we krwi przeciwciał skierowanych przeciwko poszczególnym antygenom patogenów) możliwe jest ich rozróżnienie jako przyczyny zatrucia.

Kiedy wykonać – Yersinia enterocolitica przeciwciała IgA

Badanie wykonywane jest najczęściej na zlecenie lekarza w celu diagnostyki przyczyn zakażeń układu pokarmowego, zwłaszcza ostrych zatruć z historią spożycia żywności nieprawidłowo przechowywanej, czy z niepewnego źródła. Zespoły biegunkowe obserwowane w ich przebiegu mogą być wywołane przez wiele gatunków bakterii lub wirusów, stąd niezbędne jest ich zidentyfikowanie w celu dobrania odpowiedniego leczenia. Badanie można więc uzupełnić posiewem kału w kierunku najpopularniejszych patogenów pokarmowych.

W przypadku wykrycia Yersinii jako przyczyny infekcji, oznaczenie różnych rodzajów przeciwciał (w poszczególnych klasach) może pomóc zróżnicować moment zakażenia (faza ostra lub przewlekła). Badania serologiczne są też szczególnie przydatne w diagnostyce przyczyn reaktywnego zapalenia stawów, jeśli zachodzi podejrzenie, że zostało spowodowane przebytym zakażeniem Yersinią.

Yersinia enterocolitica przeciwciała IgA – kto powinien wykonać?

Osoby z objawami sugerującymi zakażenie Yersinią:

• jelitowymi: biegunka, gorączka, dolegliwości żołądkowe, osłabienie
• rzekomo wyrostkowymi: ból brzucha najsilniejszy w prawym dole biodrowym, sztywność mięśni
• stawowymi: ból i obrzęk stawu, najczęściej w obrębie kończyn dolnych
• skórnymi: bolesne, czerwone, podskórne guzy
• posocznicą: wysoka gorączka, przyspieszone tętno i częstość oddechów, wymioty, zblednięcie obwodowych części ciała, wysypka, zaburzenia świadomości

Normy wyniku yersinia enterocolitis przeciwciała

brak obecności (-)

Przeciwciała IgA pojawiają się natychmiast po wystąpieniu choroby, osiągając szczyt w drugim tygodniu i na ogół zanikają w ciągu 2-6 miesięcy. Jeśli utrzymują się dłużej, może to sugerować rozwój komplikacji po zakażeniu Yersinią. Przeciwciała IgG pojawiają się do dwóch tygodni od zakażenia i zanikają w przeciągu kilku lat.

obecność przeciwciał (+)

Świadczy o kontakcie z patogenem:

• w przebiegu świeżej, ostrej infekcji (obecne IgA, brak IgG)
• w przebiegu niedawnej infekcji (obecne IgA i IgG)
• w przebiegu przebytego w przeszłości zakażenia (brak IgA, obecne IgG)