P-ciała p. HBs

Badanie przeciwciała anty HBS może być wykonywane przy podejrzeniu zakażanie wirusem HBV czy w diagnostyce innych chorób wątroby.

Wirusowe zapalenie wątroby typu B jest infekcją wywołaną jednoimiennym wirusem (HBV), która atakuje wątrobę i może prowadzić do wielu ostrych i przewlekłych stanów.

Zakażenie wirusem HBV może nastąpić przez kontakt z dowolnym płynem ustrojowym lub krwią, najczęściej następuje poprzez ryzykowny kontakt seksualny, transfuzję zainfekowanej krwi, użycie skażonych igieł lub strzykawek, a także podczas porodu przez łożysko z dziecka na matkę.

Okres inkubacji choroby wynosi 60-90 dni, w tym okresie mogą występować niespecyficzne objawy grypopodobne, ustępujące po pojawieniu się żółtaczki. Zakażenie może rozwijać się bez żadnych objawów.

U 90% pacjentów z wirusowym zapaleniem wątroby typu B choroba ustępuje całkowicie po 12 tygodniach. Po tym okresie we krwi pojawiają się ochronne przeciwciała anty HBs. Pozostają one wykrywane w surowicy do 4-6 miesięcy po wystąpieniu choroby nawet u 80-90% wyleczonych pacjentów.
U pozostałych chorych, przy utrzymywaniu się infekcji dłużej niż 6 miesięcy, może dojść do zapalenia przewlekłego, a następnie marskości wątroby i rozwoju raka wątrobowokomórkowego

Obecność anty-HBsAg obecność przy braku HBsAg (antygenu powierzchniowego wirusa zapalenia wątroby typu B) oznacza wyleczenie po zakażeniu wirusem zapalenia wątroby, brak zakaźności i nabytą odporność.

Szczepionka na HBV zawiera HBsAg (oczyszczony antygen powierzchniowy wirusa HBV), którego podanie stymuluje wytworzenie anty-HBsAg i wytworzenie odporności. Oznaczenie poziomu tych przeciwciał można wykorzystać do wykazania skuteczności programów immunizacyjnych, ponieważ po trzech immunizacjach przeciw wirusowemu zapaleniu wątroby wykrywa się je u 90% pacjentów.

W Polsce na HBV obowiązkowo szczepi się wszystkie dzieci, osoby zakażone wirusem HCV, z niewydolnością nerek i dializowane. Szczepienie jest zalecane dla pracowników sektora ochrony zdrowia.

Przeciwciała anty HBs – kiedy wykonać badanie?

Badanie na przeciwciała anty HBs można wykorzystać do:

• diagnostyki i monitorowania przebiegu ostrej infekcji wirusowego zapalenia wątroby typu B;
• monitorowania skuteczności programów szczepień;
• ustalania odporności po zakażeniu lub szczepieniu przeciw wirusowemu zapaleniu wątroby typu B

Przeciwciała anty HBs – kto powinien wykonać badanie?

Badanie jest zalecane po szczepionce przeciw wirusowemu zapaleniu wątroby w celu kontroli, czy proces nabywania odporności zakończył się powodzeniem. Jeśli wynik jest dodatni, pacjent nie musi być ponownie szczepiony.

Anty-HBsAg można również badać przy podejrzeniu wirusowego zapalenia wątroby typu B, przy obecności objawów takich jak:

• żółtaczka,
• gorączka,
• długotrwałe zmęczenie,
• utrata apetytu,
• wymioty,
• ból brzucha.

Poziomy HBsAg (antygenu powierzchniowego wirusa) oraz anty-HBsAg monitoruje się w trakcie oraz po wirusowym zapaleniu wątroby typu B, aby śledzić przebieg infekcji i czy doszło już do całkowitego wyleczenia.

Materiał do badania

• krew żylna

Metoda badania

• immunochemia z detekcją elektrochemiluminescencyjną (ECLIA)

Przeciwciała anty HBs normy

• <10,00 próbka niereaktywna
• ≥10,00 próbka reaktywna
• u osób po szczepieniu wartości powyżej 100 IU/l wskazują na skuteczność szczepienia

Przeciwciała anty HBS wyniki

Wynik dodatni powyżej 10 IU/L wskazuje na obecność zadowalającej odporności po przebytym zakażeniu lub szczepieniu przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby typu B.

Wynik ujemny, uzyskiwany przy niskim poziomie przeciwciała, może być oznaką niepełnego wyleczenia z WZW typu B lub niewystarczającej odpowiedzi immunologicznej po szczepieniu, co może być wywołane zaburzeniami odporności.