Wapń w moczu

Wapń w moczu – co to jest?

Wapń jest pierwiastkiem chemicznym, który w ludzkim organizmie pełni wiele niezwykle ważnych funkcji. Występuje on w dwóch postaciach- wolnej (jako cząsteczka Ca2+) oraz związanej, jako część większych związków chemicznych. W postaci wolnej jest niezwykle ważnym przekaźnikiem – zmiany jego stężeń w określonych miejscach organizmu prowadzą do wyzwolenia powiązanych z tym procesów. Jon ten bierze także udział w skurczu mięśni, przekazywaniu impulsów nerwowych przez neurony, procesach krzepnięcia krwi oraz warunkuje prawidłowe działanie wielu enzymów i hormonów. W postaci związanej tworzy jeden z głównych budulców kości szkieletowych i zębów.

Stężenia wapnia w surowicy zależą od kilku czynników warunkujących- jego ilości wchłanianych z przewodu pokarmowego (czyli pośrednio także od jego zawartości w spożywanych produktach), wydalania wapnia z moczem i kałem oraz odkładania lub pozyskiwania tego pierwiastka z kości. Wszystkie te procesy regulowane są przez określone hormony, które produkowane są przez przytarczyce (małe narządy układu hormonalnego znajdujące się z tyłu tarczycy). Wpływ na poziomy wapnia ma także witamina D3.

Wapń w moczu – kiedy wykonać badanie?

Mechanizmy regulacji poziomów wapnia są wieloetapowe i związane ze sobą. Zaburzenia jednego etapu prowadzą do zaburzeń kolejnych, co może skutkować poważnymi niewłaściwościami w stężeniach tego pierwiastka, które mogą mieć poważne konsekwencje dla zdrowia i życia pacjenta. W przypadku badania moczu ważne jest też oznaczenie wapnia we krwi, gdyż różnice między tymi dwoma pomiarami dostarczają istotnych informacji na temat funkcji nerek. Nieprawidłowe stężenia wapnia w moczu mogą wynikać zarówno z zaburzeń kontroli tego pierwiastka na poziomie hormonalnym, jak i z niewłaściwej podaży w diecie, złego wchłaniania, chorób kości, zaburzeń wydzielania go do moczu przez nerki oraz wielu innych chorób, które w swoim przebiegu mają wpływ na poziomy wapnia.

Wapń w moczu – kto powinien wykonać badanie?

Badanie to zleca się z kilku powodów- zarówno w celu oceny prawidłowości funkcji nerek, monitorowania przebiegu leczenie zaburzeń wydalania jak i w celu ustalenia przyczyny nieprawidłowych poziomów wapnia we krwi. Objawy różnią się w zależności od tego, czy wapnia jest zbyt dużo (hiperkalcemia), czy zbyt mało (hipokalcemia).

Objawy hiperkalcemii to:

• dyskomfort w okolicy brzucha, ból brzucha
• nudności, wymioty, zaparcia
• objawy wynikające z kamicy nerkowej (ostry ból w okolicy lokalizacji nerek)
• ból kości
• objawy niespecyficzne- np. ból głowy, ogólne pogorszenie samopoczucia
• częste oddawanie moczu
• splątanie, dezorientacja, senność

Objawy hipokaliemii to:

• krwawe wybroczyny na skórze (czerwone plamki przypominające wysypkę)
• uczucie kłucia i drętwoty palców u stóp i dłoni
• obniżenie czynności serca

Zarówno zbyt duże jak i zbyt małe stężenia wapnia, jeżeli będą nieleczone mogą prowadzić do powikłań, które stanowią poważne zagrożenie dla zdrowia i życia pacjenta.

Wapń w moczu norma

• 6,80-21,30 mg/dl

Wapń w moczu wyniki

Zbyt wysoki poziom wapnia w moczu nazywany jest hiperkalcyurią. Może być wywołany przez podwyższone poziomy tego pierwiastka we krwi, co wymaga dodatkowej diagnostyki mającej na celu wyjaśnienie tego zjawiska. Hiperkalcyuria może jednak też wynikać z zaburzeń funkcji nerek w wyniku nadczynności przytarczyc, w przebiegu nieleczonej (lub leczonej nieprawidłowo) cukrzycy, nieprawidłowym sposobie odżywiania się lub jako efekt uboczny niektórych leków diuretycznych.

Zbyt niskie stężenia wapnia w moczu występuje w przebiegu zapalenia nerek (np. odkłębuszkowego zapalenia nerek), zespole nerczycowym (stan chorobowy związany z nadmiernym wydalaniem białka przez nerki), zaburzeniach metabolicznych oraz w wyniku hipokaliemii krwi obwodowej.

Wyniki tego, jak i każdego innego badania diagnostycznego powinny być konsultowane z lekarzem, gdyż tylko w połączeniu z rezultatami innych testów diagnostycznych, objawami chorobowymi prezentowanymi przez pacjenta oraz jego historią choroby stanowią użyteczne narzędzie diagnostyczne, które pozwala na skuteczne zaplanowanie dalszego postępowania medycznego.