Wapń w dobowej zbiórce moczu

Dowiedz się więcej

Wapń w dobowej zbiórce moczu badanie

Jony Ca+2 są regulatorami licznych ważnych procesów fizjologicznych. Do nich należą skurcz mięśni gładkich i szkieletowych, transport substancji przez błony komórkowe, proces krzepnięcia krwi, uwalnianie hormonów i neuroprzekaźników w mózgu, proces mineralizacji kości. Dla prawidłowego przebiegu procesów w organizmie stężenie Ca+2 w osoczu musi być utrzymywane w wąskich granicach.

Wapń zlokalizowany jest głównie w kościach, jedynie bardzo mała jego część występuje w płynie pozakomórkowym. Prawidłowo wapń występuje w surowicy w trzech postaciach: jako wapń zjonizowany (jon Ca2+, około 50% ), jako związany ze związkami drobnocząsteczkowymi (około 17%) oraz jako wapń związany z białkami, głównie z albuminą lub globulinami (41%). Wyłącznie frakcja wapnia zjonizowanego jest aktywna biologicznie (pełni wcześniej wspomniane funkcje).

W stanach fizjologicznych poziom wapnia w surowicy (kalcemia) jest interakcją trzech procesów: wchłaniania z przewodu pokarmowego, wydalania z moczem lub kałem, odkładania lub uruchomienia w kościach. Poziom wapnia we krwi zależy od: współdziałania hormonów (parathormonu, kalcytoniny, aktywnej formy witaminy D3), aktywności receptora Ca+2, poziomu białek osocza, pH krwi, niektórych leków.

Wydalanie wapnia z moczem zależy głównie od czynności filtracyjnej nerek, stężenia wapnia we krwi oraz czynników hormonalnych. W kłębuszkach nerkowych przesącza się około 60% jonu Ca2+ zawartego w osoczu, z czego 99% wchłania się z powrotem do krwi w kanalikach.

Wysoki poziom wapnia w moczu (hiperkalciuria) może świadczyć o zaburzeniu funkcji nerek, lub w innych sytuacjach, prowadzić do tworzenia się kamieni w nerkach. 75% kamieni nerkowych zawiera wapń, stąd wczesne wykrycie zaburzeń (jego wzrostu w moczu) ma dużą wartość diagnostyczną w zapobieganiu atakom kolki nerkowej.

Wapń w dobowej zbiórce moczu – kiedy wykonać badanie?

Na poziom wapnia w moczu mogą wpływać te same schorzenia i choroby, które wpływają na poziom wapnia we krwi, stąd badanie znajduje szerokie zastosowanie w diagnozowaniu stanów takich jak niewydolność nerek, kamica nerkowa., choroby tarczycy, przytarczyc, zaburzenia wchłaniania w jelitach.

Ponadto, monitorowanie stężenia wapnia w dobowej zbiórce moczu może być konieczne, gdy dana osoba ma określone rodzaje raka (piersi, płuc, prostaty, szpiczaka mnogiego) w celu wykluczenia przerzutów do kości.

Badanie pełni funkcję pomocniczą w ocenie skuteczności terapii, gdy ktoś jest leczony z powodu nieprawidłowego poziomu wapnia (np. za pomocą suplementów wapnia lub witaminy D, lub wręcz przeciwnie, przy stosowaniu środków hamujących wchłanianie jonu w jelitach)

Wapń w dobowej zbiórce moczu – kto powinien wykonać badanie?

Lekarz może zlecić badanie, gdy ktoś ma objawy:

  • choroby nerek: zmiana ilości, częstości lub wyglądu oddawanego moczu
  • kamicy nerkowej: ostry ból w okolicy lędźwiowej, krew w moczu, gorączka
  • wysokiego poziomu wapnia: zmęczenie, osłabienie, utrata apetytu, nudności, wymioty, zaparcia, ból brzucha, częste oddawanie moczu i zwiększone pragnienie
  • niskiego poziomu wapnia: skurcze brzucha, skurcze mięśni lub mrowienia

Materiał do badania

  • dobowa zbiórka moczu

Wapń w dobowej zbiórce moczu cena | Kup badanie online

 

 

Wapń całkowity w dobowej zbiórce moczu norma

  • dorośli 100,00-321,00 mg/dobę

Niski wapń w dobowej zbiórce moczu

Do hipokalciurii- zmniejszonego wydalania wapnia z moczem- dochodzi w zapaleniu kłębuszków nerkowych, zespole nerczycowym, zasadowicy metabolicznej, po lekach moczopędnych (diuretyki tiazydowe) oraz w stanach chorobowych przebiegających z hipokalcemią-zmniejszonym stężeniem wapnia we krwi (m.in. niedoczynności przytarczyc, zaburzeniach gospodarki witaminy D, hipoalbuminemii, upośledzenia wchłaniania z przewodu pokarmowego lub z powodu niedoborów dietetycznych, nadmiernego odkładania się wapnia w tkankach, hiperfosfatemii)

Wysoki wapń w dobowej zbiórce moczu

Do hiperkalciurii- nadmiernego wydalania wapnia z moczem- dochodzi w nadczynności przytarczyc, przy defektach kanalików nerkowych dotyczących resorpcji wapnia i fosforanów, kwasicy metabolicznej, przy nieprawidłowym żywieniu (nadmierna podaż białek, glukozy, sodu lub w głodzeniu), po lekach moczopędnych (furosemid, diuretyki osmotyczne), spożywaniu etanolu, w stanach z hiperkalcemią-zwiększonym stężeniem wapnia we krwi (m.in. nadczynności przytarczyc, zatruciu witaminą D3 lub A, w rozsianych nowotworach z przerzutami do kości, przy długotrwałym unieruchomieniu)

Jednak najczęstszą przyczyną nadmiernego wydalania wapnia z moczem pozostają ostra lub przewlekła choroba nerek.

Sprawdź jak przygotować się do badania:


Dobowa zbiórka moczu | jak się przygotować?

Dobowa zbiórka moczu

Przed przystąpieniem do pobrania dobowej zbiórki moczu należy zaopatrzyć się w specjalny 2-3 litrowy pojemnik z podziałką umożliwiającą dokładne odczytanie objętości. Ponadto potrzebny będzie pojemnik jednorazowy, w którym próbka moczu ze zbiórki zostanie przekazana do punktu pobrań.

Niektóre parametry oznaczane w dobowej zbiórce moczu wymagają zastosowania środka konserwującego. Przed przystąpieniem do zbiórki moczu należy uzyskać informację od personelu punktu pobrań, czy środek taki jest konieczny i czy można go otrzymać w punkcie pobrań.

Jak pobrać materiał

Dobową zbiórkę moczu należy rozpocząć w godzinach porannych i prowadzić przez  24 godziny, czyli np. zbiórka rozpoczęta w poniedziałek o godzinie 8:00 powinna zakończyć się we wtorek o godzinie 8:00.

Pierwszą poranną porcję moczu należy oddać do toalety, a zbiórkę rozpocząć od drugiej porcji (w przypadku konieczności zastosowania środka konserwującego należy go dodać do pojemnika, gdzie znajduje się już porcja moczu rozpoczynająca zbiórkę).

Należy odnotować godzinę rozpoczęcia zbiórki. Od tej pory każda porcja moczu, w całości musi być oddawana do pojemnika. W przypadku pominięcia którejś z porcji moczu, zbiórkę należy przerwać i rozpocząć od nowa, następnego dnia, a zebrany już mocz wylać.

Ostatnią porcją moczu, która zostanie oddana do pojemnika jest poranna próbka moczu oddana w drugim dniu prowadzenia zbiórki.

W czasie trwania dobowej zbiórki moczu pojemnik należy przechowywać w lodówce.

Po zakończeniu zbiórki należy określić objętość zebranego moczu odczytując pojemność z podziałki na ścianach pojemnika.

Mocz w pojemniku zbiorczym dokładnie wymieszać, a następnie przelać 50 – 100 ml do jednorazowego pojemnika.

Do punktu pobrań należy dostarczyć próbkę moczu wraz z zanotowanymi informacjami o objętości zebranego moczu oraz o godzinie rozpoczęcia i zakończenia zbiórki.


Znajdź placówki Synevo w całej Polsce


Laboratorium
Warszawa

Laboratorium
Wrocław

Laboratorium
Łódź

Laboratorium
Gdańsk

Laboratorium
Poznań

Laboratorium
Bydgoszcz

Laboratorium
Kraków

Laboratorium
Katowice

Scroll Up