Hormon anty-Mullerian

AMH (hormon anty-mullerian) jest to białko produkowane przez oocyty, czyli komórki jajowe, które znajdują się w jajniku kobiety w wieku reprodukcyjnym. W przeciwieństwie do plemników u mężczyzn, komórki jajowe nie są produkowane przez całe życie kobiety. Tworzą się one na wczesnym etapie rozwoju, następnie dojrzewają i uwalniane są z jajników podczas cyklu miesiączkowego.

Badanie AMH – Kiedy wykonać?

Badanie ma liczne zastosowania, z czego wiele z nich dotyczy pacjentów pediatrycznych. Oznaczanie poziomów AMH jest przydatne w diagnostyce zaburzeń dojrzewania płciowego, gdyż hormon ten wywiera wpływ na poziomy innych hormonów, szczególnie płciowych.

Najważniejszym zastosowaniem tego badania jest jednak ocena „rezerwy jajnikowej” u kobiet – czyli oszacowanie, ile jeszcze oocytów zdolnych do zapłodnienia pozostało w jajnikach. Kobiece gonady nie produkują nowej komórki jajowej podczas każdej owulacji – ich liczba jest już ściśle określona podczas rozwoju płodowego. Są one tylko co miesiąc pojedynczo uwalniane w wyniku stymulacji przez odpowiednie hormony. Ocena poziomów AMH pozwala obliczyć, ile potencjalnie pęcherzyków jajnikowych odpowie na tę stymulację i zostanie uwolnione do jajowodu. Całościowy potencjał reprodukcyjny oznacza się wykonując liczne badania, w tym także AMH (oraz FSH, LH, estradiol, a także badania obrazowe, np. USG).

Stężenia tego hormonu spadają wraz z wyczerpywaniem się oocytów osiągając niewykrywalne poziomy podczas menopauzy.

AMH – Kto powinien wykonać badanie?

Ocena poziomów AMH jest bardzo przydatnym badaniem w diagnostyce różnicowej zaburzeń takich jak zespół policystycznych jajników (PCOS) czy też przedwczesne wygasanie czynności jajników (definiowane jako utratę funkcjonalności tych narządów przed 40 rokiem życia). Badanie to warto również wykonać w przypadku przygotowywania pacjentki do zapłodnienia metodą in vitro.

Głównym objawem, który powinien skierować pacjentkę na to badanie są problemy z zajściem w ciążę. Niskie poziomy hormonu AMH nie dają charakterystycznych objawów, jednak mogą powodować nieregularne miesiączki lub też brak występowania okresów.

Badanie stężenia tego hormonu we krwi nie musi zostać wykonane w konkretnej fazie cyklu menstruacyjnego i można je wykonać w dowolnym jego momencie.

AMH – Normy

Zakres referencyjny (5-95 percentyl)

Kobiety:

• 20 – 24 lat 1,52 – 9,95 ng/ml
• 25 – 29 lat 1,20 – 9,05 ng/ml
• 30 – 34 lat 0,711 – 7,59 ng/ml
• 35 – 39 lat 0,405 – 6,96 ng/ml
• 40 – 44 lat 0,059 – 4,44 ng/ml
• 45 – 50 lat 0,01 – 1,79 ng/ml

Mężczyźni:

• 1,43 – 11,6 ng/ml

AMH (hormon anty-Mullerian) – Wyniki

Zaburzenia poziomów tego hormonu najczęściej są wynikiem zaburzeń, które występowały wcześniej w życiu kobiety. W przypadku wykrycia poziomów AMH poniżej normy należy rozważyć wcześniejsze zajście w ciążę, gdyż jest to bardzo niekorzystny czynnik predykcyjny dotyczący czasu w jakim będzie ono jeszcze możliwe.

Wpływ na obniżenie rezerwy jajnikowej mogą mieć przebyte w przeszłości zabiegi chirurgiczne, choroby wrodzone nowotworowe, a także choroby autoimmunologiczne. Poziomy tego hormonu są także związane z odpowiednimi stężeniami witaminy D i innych substancji.