Homocysteina jest aminokwasem, którego podwyższony poziom może prowadzić do zwiększenia ryzyka chorób układu krążenia, a także układu nerwowego. Dzieje się tak z uwagi na jej właściwości aterogenne, czyli prozakrzepowe – to z kolei przekłada się na powstawanie zmian miażdżycowych, zwężenie światła naczyń krwionośnych, a w efekcie – na możliwość wystąpienia incydentów sercowo-naczyniowych czy zakrzepicy. Jakie są normy homocysteiny w organizmie? Kiedy powinno się wykonać badanie poziomu homocysteiny i jakie są wskazania do jego zrobienia?
Powiązane badania:
Zalecamy zapoznać się z badaniami i artykułami należącymi do tego artykułu:
Homocysteina jest aminokwasem powstającym podczas demetylacji innego aminokwasu, metioniny. We krwi wiąże się głównie z białkami.
Jej poziomy w osoczu różnią się w zależności od dwóch szlaków metabolicznych:
Jej zbyt wysokie stężenie we krwi (hiperhomocysteinemia) występuje, gdy jeden z dwóch szlaków metabolicznych jest zablokowany. Taki stan rzeczy wynika najczęściej z niedoborów witamin z grupy B, a także kwasu foliowego.
Warto wiedzieć:
Homocysteina jest aminokwasem, którego podwyższony poziom może zwiększać ryzyko chorób układu krążenia i nerwowego. Badanie poziomu homocysteiny wykonuje się z próbki krwi żylnej, a prawidłowy zakres stężenia wynosi od 5 do 12 μmol/l. Ważne jest monitorowanie poziomu homocysteiny, zwłaszcza u osób z ryzykiem sercowo-naczyniowym.
Badanie poziomu homocysteiny to badanie laboratoryjne, które wykonuje się z próbki krwi żylnej pobranej od pacjenta będącego na czczo (zazwyczaj więc materiał do badania uzyskuje się w godzinach porannych). Prawidłowy zakres stężenia homocysteiny w organizmie kształtuje się od 5 do 12 μmol/l, przy czym należy tu zaznaczyć, że każde z laboratoriów może mieć ustanowione własne zakresy i/lub różnić się w zależności od podanych jednostek.
Wskazania do wykonania badania homocysteiny obejmują przede wszystkim przebycie incydentów zakrzepowo-zatorowychi sercowo-naczyniowych (zawał serca, udar mózgu, zakrzepica żył głębokich i inne), zwłaszcza u tych pacjentów, u których wcześniej nie stwierdzono chorób mogących zwiększać ryzyko takich zdarzeń (w tym zaburzeń w zakresie gospodarki lipidowej czy nadciśnienia tętniczego). Oprócz tego badanie poziomu homocysteiny zleca się także pacjentkom, które doświadczają niepowodzeń położniczych (poronień), a także osobom cierpiącym na choroby i niewydolność nerek.
Poziomy powyżej normy wskazują na zaburzenia szlaków metabolicznych homocysteiny, co może być spowodowane niedoborami witamin z grupy B (B6, B12) oraz kwasu foliowego.
U pacjentów z ryzykiem sercowo-naczyniowym pożądane jest utrzymanie jej poziomu poniżej 10 μmol/ l. Hiperhomocysteinemia (poziom w osoczu>12µmol/ L) występuje w sytuacjach, w których jeden z 2 szlaków metabolicznych jest zablokowany.
Poziom wielokrotnie podwyższony prowadzi do homocysteinurii, czyli pojawienia się homocysteiny również w moczu. Zazwyczaj jest spowodowany defektami genetycznymi, przy czym najczęstszym jest niedobór enzymu uczestniczącego w przekształcaniu jej do cysteiny. Choroba pojawia się z częstotliwością 1 na 300 000 urodzeń, powodując upośledzenie umysłowe, tętniczą chorobę zakrzepowo-zatorową i rozwój wczesnej miażdżycy. Ten sam rodzaj objawów występuje w przypadku mutacji w genach enzymu MTHFR, uczestniczącego w metabolizmie kwasu foliowego.
Inne przyczyny hiperhomocysteinemii to:
Leczenie hiperhomocysteinemii polega u większości pacjentów na suplementacji kwasu foliowego i/lub witamin z grupy B, prowadzonej pod kontrolą lekarza.
Źródła:
-30%
na wszystkie badania i pakiety
przy zamówieniu od 300 zł
kod: OFF30
Kod ważny do 26.02.2026
-25%
Zniżka dowolne na badania i pakiety.
kod: LUT25
Kod ważny do 24.02.2026
