Od 20 lat badamy Twoją krew.
Przeciwciała klasy IgM skierowane przeciwko wirusowi CMV (cytomegalii) pojawiają się jako jedne z pierwszych w odpowiedzi na kontakt z wirusem.
Standardowy czas oczekiwania na wynik badania wynosi 2 dni. Podany czas oczekiwania jest liczony od następnego dnia roboczego po pobraniu.
Badanie CMV IgM nie wymaga specjalnego przygotowania ze strony pacjenta.
Przeciwciała IgM przeciwko CMV należą do grupy immunoglobulin pierwszej odpowiedzi immunologicznej – pojawiają się jako jedne z pierwszych w odpowiedzi na kontakt z wirusem i stanowią jeden z markerów aktywnej infekcji.
Po pierwotnym zakażeniu CMV, podobnie jak inne herpeswirusy, pozostaje w organizmie w formie latentnej (głównie w monocytach i komórkach progenitorowych szpiku kostnego) do końca życia. W razie osłabienia układu odpornościowego może się reaktywować.
Badanie CMV IgM może być pomocne w wykrywaniu:
Jest to choroba zakaźna wywoływana przez wirusa cytomegalii (cytomegalowirusem, CMV). Po pierwotnym zakażeniu pozostaje w organizmie dożywotnio w stanie latencji i może reaktywować się przy osłabieniu odporności.
Szacuje się, że zakażona jest większość populacji dorosłych, jednak w zdecydowanej większości przypadków infekcja przebiega bezobjawowo i ustępuje samoistnie.
Kontakt z wirusem stanowi zagrożenie dla osób z osłabioną odpornością oraz kobiet ciężarnych.
Wskazania do oznaczenia przeciwciał IgM przeciwko CMV obejmują kilka głównych grup klinicznych:
Istotnym ograniczeniem diagnostycznym jest fakt, że przeciwciała IgM nie pozwalają samodzielnie odróżnić zakażenia pierwotnego od reaktywacji. Dlatego wynik CMV IgM jest zawsze interpretowany łącznie z IgG oraz – zwłaszcza w ciąży – z indeksem awidności przeciwciał IgG.
Badanie polega na pobraniu próbki krwi żylnej ze zgięcia łokciowego.
Wartości referencyjne są specyficzne dla danego laboratorium i używanego zestawu diagnostycznego – każde laboratorium podaje własne zakresy referencyjne na wydruku wyniku. Ogólnie przyjęty schemat interpretacji jakościowej:
Wynik badania IgM skierowanych przeciwko CMV należy interpretować razem z oznaczeniem przeciwciał IgG.
Wynik ujemny oznacza, że stężenie przeciwciał IgM nie przekracza progu detekcji danego testu. Taki rezultat może oznaczać:
Zaobserwowana obecność przeciwciał może wskazywać na:
Objawy uzależnione są od statusu immunologicznego pacjenta.
U osób z prawidłową odpornością zakażenie wirusem cytomegalii zazwyczaj przebiega bezobjawowo lub skąpoobjawowo. Gdy wystąpią objawy, są to najczęściej:
W ciężkich przypadkach mogą pojawiać się:
Zakażenie może się również manifestować w wynikach innych badań. Pojawiają się wówczas:
U osób z obniżoną odpornością (po transplantacji, z HIV, w chemioterapii) dodatni wynik (lub reaktywacja potwierdzona PCR) wiąże się z ryzykiem ciężkiej choroby narządowej:
Zakażenie u kobiet w ciąży wiąże się z ryzykiem zakażenia pierwotnego, czyli przeniesienia wirusa na płód. Zakażenie wrodzone może prowadzić u noworodka do:
Warto wiedzieć, że diagnostyka wrodzonego zakażenia CMV opiera się na wykonaniu badania PCR z moczu lub śliny do 21. dnia życia noworodka.
Jeśli wynik CMV IgM jest ujemny, a CMV IgG dodatni, oznacza to, że miałeś już kontakt z wirusem w przeszłości i aktualnie pozostaje on w fazie uśpienia.
Cytomegalią można zarazić się tylko od innej osoby – wirus CMV krąży wyłącznie wśród ludzi. Do zakażenia dochodzi, gdy masz kontakt z płynami ustrojowymi osoby chorej lub bezobjawowego nosiciela, na przykład ze śliną, krwią czy moczem.
Pierwotne zakażenie CMV u kobiety w ciąży wiąże się z wysokim, około 30–40 procentowym ryzykiem przeniesienia wirusa na rozwijający się płód.