Badanie p-ciała p. Toxoplasma gondii IgM
Badanie laboratoryjne sprawdza, czy we krwi obecne są przeciwciała IgM skierowane przeciwko pasożytowi Toxoplasma gondii.
Od 20 lat badamy Twoją krew.
Krótki opis badania
Toxoplasma gondii (T. gondii) to wewnątrzkomórkowy pasożyt atakujący ssaki i ptaki. Badanie laboratoryjne sprawdza, czy we krwi obecne są przeciwciała IgM skierowane przeciwko temu pasożytowi. Ich obecność sugeruje świeże lub niedawne zakażenie pasożytem.
Cena
Koszt badania zaczyna się od 55.00 zł. Cena może różnić się w zależności od Punktu Pobrań.
Czas oczekiwania na wynik
Standardowy czas oczekiwania na wynik badania wynosi 2 dni. Podany czas oczekiwania jest liczony od następnego dnia roboczego po pobraniu.
Jak odebrać wynik?
- Na koncie my.synevo.pl. Wszystkie wyniki w jednym miejscu i powiadomienie.
- Online przy użyciu jednorazowego kodu (ważny 60 dni).
- W Punkcie Pobrań, w którym robiłeś/aś badanie. Przyjdź z kodem i dokumentem tożsamości.
Przygotowanie do badania
Nie wymaga specjalnego przygotowania – pacjent nie musi być na czczo.
Czym jest toksoplazmoza?
Toksoplazmoza to choroba pasożytnicza wywoływana przez pierwotniaka Toxoplasma gondii, który zakaża wiele ssaków (w tym ludzi) i niektóre ptaki, a jego rozwój jest ściśle związany z kotami jako głównymi gospodarzami.
Do zakażenia najczęściej dochodzi z powodu spożycia skażonej żywotności, kontaktu z materiałem zakaźnym oraz niewłaściwego przygotowywania jedzenia.
Człowiek zaraża się głównie poprzez:
- spożycie surowego lub niedogotowanego mięsa zawierającego cysty pasożyta,
- wypicie wody lub zjedzenie żywności zanieczyszczonej oocystami,
- przeniesienie oocyst brudnymi rękami do ust,
- kontakt z zanieczyszczoną glebą,
- przez zakażenie płodu, gdy pasożyt przenika przez łożysko ciężarnej z ostrą infekcją.
Rola kotów w zakażeniu toksoplazmozą
Kot jest tzw. żywicielem ostatecznym Toxoplasma gondii – jako jedyny wydala do środowiska oocysty pasożyta i stanowi jedno z głównych jego „magazynów” w przyrodzie. Pełny, płciowy cykl rozwojowy pasożyta zachodzi wyłącznie w jelitach kotowatych, skąd oocysty mogą być wydalane z kałem.
Warto jednak wiedzieć, że kot wydala oocysty jedynie przez krótki czas po pierwszym zakażeniu (zazwyczaj 1–2 tygodnie), a potem – po wytworzeniu odporności – przestaje je wydalać.
Codzienne obcowanie ze zdrowym, zadbanym kotem nie zwiększa istotnie ryzyka zakażenia toksoplazmozą. Większe znaczenie ma spożywanie surowego lub niedogotowanego mięsa. Z tego powodu kot jako bezpośrednie źródło zagrożenia dla człowieka ma raczej niewielkie znaczenie, zwłaszcza przy zachowaniu podstawowych zasad higieny.
Czym są przeciwciała IgM skierowane przeciwko Toxoplasma gondii?
Przeciwciała klasy IgM pojawiają się we krwi jako pierwsza odpowiedź organizmu na zakażenie Toxoplasma gondii – zwykle w ciągu około tygodnia od kontaktu z pasożytem.
Ich ilość stopniowo maleje, jednak mogą utrzymywać się w niskim poziomie nawet przez rok lub dłużej.
Kto powinien wykonać badanie?
Badanie przeciwciał przeciwko Toxoplasma gondii IgM jest zalecane przede wszystkim osobom z podwyższonym ryzykiem ciężkiego przebiegu zakażenia lub jego groźnych powikłań. Do głównych grup wskazań należą:
- kobiety planujące ciążę – ocena statusu serologicznego przed ciążą pozwala ustalić, czy doszło już do kontaktu z pasożytem i czy istnieje odporność,
- kobiety w ciąży (każdy trymestr) – zgodnie z rekomendacjami Polskiego Towarzystwa Epidemiologów i Lekarzy Chorób Zakaźnych (PTEiLChZ) badanie wykonuje się trzykrotnie podczas ciąży,
- osoby z objawami ostrej infekcji – gorączka, powiększenie węzłów chłonnych, osłabienie, bóle mięśni, szczególnie po potencjalnym kontakcie z pasożytem,
- osoby immunosupresowane – pacjenci po przeszczepieniach narządów, chorzy na AIDS lub leczeni immunosupresyjnie,
- noworodki matek z ostrą toksoplazmozą w ciąży – w ramach diagnostyki toksoplazmozy wrodzonej (panel TORCH).
Jak wygląda badanie?
Oznaczenie przeciwciał IgM przeciwko Toxoplasma gondii wykonuje się z próbki krwi żylnej. Materiał trafia następnie do laboratorium.
Interpretacja wyniku badania
Obecność przeciwciał IgM przeciwko Toxoplasmie gondii może sugerować w jakiej fazie choroby obecnie znajduje się pacjent.
Wynik badania przeciwciał IgM powinno się interpretować łącznie z wynikiem badania przeciwciał IgG – ich wzajemna kombinacja pozwala ocenić, czy doszło do zakażenia, kiedy mogło mieć miejsce i czy wymaga dalszych działań diagnostycznych.
Wynik skonsultuj z lekarzem.
Przebieg i objawy toksoplazmozy
Toksoplazmoza nabyta u osób z prawidłowo funkcjonującym układem odpornościowym zwykle przebiega łagodnie, a bardzo często ma charakter bezobjawowy.
Do częstszych manifestacji należy powiększenie węzłów chłonnych, zwłaszcza szyjnych i potylicznych, które może utrzymywać się nawet przez kilka miesięcy.
U części chorych obraz kliniczny przypomina mononukleozę zakaźną (tzw. zespół mononukleozopodobny – powiększone węzły, zmęczenie, ból gardła).
Toksoplazmoza w ciąży
Szczególną sytuacją jest toksoplazmoza u kobiet w ciąży, ponieważ świeże zakażenie może zostać przeniesione przez łożysko na płód. Zwykle dotyczy to pierwotnego zakażenia przyszłej mamy (rzadziej reaktywacji przy znacznie obniżonej odporności lub reinfekcji innym szczepem pasożyta) i może prowadzić do poważnych powikłań.
W diagnostyce toksoplazmozy w ciąży kluczowe znaczenie mają badania serologiczne w kierunku swoistych przeciwciał (IgM, IgG), uzupełnione o ocenę awidności IgG.
Bibliografia:
- B. Milewska-Bobula, B. Lipka, E. Gołąb et al., Proponowane postępowanie w zarażeniu Toxoplasma gondii u ciężarnych i ich dzieci, „Przegląd Epidemiologiczny” 2015, t. 69, nr 2, s. 403–410.
- A. Markowska, E. Połczyńska-Kaniak, Toksoplazmoza a ciąża, „Ginekologia po Dyplomie” 2010, t. 12, nr 3, s. 24–31.
- H. Długońska, Toksoplazmoza – parazytoza o wielu obliczach, „Polski Merkuriusz Lekarski” 2008, t. 24, nr 141, s. 275–277.