Wapń zjonizowany

Dowiedz się więcej

Czym jest wapń zjonizowany?

Wapń jest jednym z pierwiastków chemicznych występujących w ludzkim organizmie. Jego poszczególne zadania zależą od formy, w jakiej obecnie się znajduje – związanej lub wolnej. W formie związanej wapń jest częścią większych związków chemicznych, a jego głównym zadaniem jest budowa kości szkieletowych i zębów (w postaci hydroksyapatytu). Jeżeli wapń występuje jako pojedynczy atom, wówczas mówimy o wapniu wolnym – lub też (jako że naturalnie posiada ładunek elektryczny) wapniu zjonizowanym. Jest to najbardziej aktywna biologicznie postać tego pierwiastka i niektórymi z wielu pełnionych przez niego funkcji są:

  • udział w procesach krzepnięcia krwi
  • regulacja skurczu mięśni, w tym także mięśnia sercowego
  • udział w przewodnictwie nerwowym zachodzącym między neuronami
  • kontrola równowagi elektrolitowej organizmu
  • udział w procesach regulacji pracy układu hormonalnego

Wapń jest również niezbędnym elementem syntezy niektórych związków w ludzkim organizmie oraz pełni rolę aktywatora niektórych enzymów, czyli substancji, które przyspieszają zachodzenie określonych reakcji chemicznych.

Wapń zjonizowany – kiedy wykonać badanie?

Wapń zjonizowany stanowi około połowę całkowitego wapnia znajdującego się w organizmie. W badaniu wapnia zjonizowanego mierzone jest stężenie tego pierwiastka obecne we krwi pacjenta, a dokładniej w jego osoczu.

Badanie to przydatne jest jako element szerszego panelu diagnostycznego mającego na celu wyjaśnienie objawów chorobowych pacjenta, które mogą wynikać z niskich poziomów wapnia w organizmie. Oznaczanie stężeń wapnia zjonizowanego często bywa bardziej skuteczne niż oznaczanie wapnia całkowitego, gdyż nawet przy odpowiednich poziomach wapnia całkowitego pacjent nadal może rozwinąć objawy wynikające z niedoborów tego pierwiastka, jako że tylko postać zjonizowana może prawidłowo pełnić swoje funkcje w organizmie.

Nieprawidłowe poziomy wapnia zjonizowanego mogą mieć wiele przyczyn, z których przykładowe to:

  • nieprawidłowa praca nerek (w wyniku której wydalane jest za dużo lub zbyt mało tego pierwiastka z moczem)
  • zbyt duże wykorzystanie wapnia w organizmie w stosunku do przyjmowanych ilości wapnia z pokarmem (niedobory żywieniowe)
  • zaburzenia poziomów hormonów odpowiedzialnych za regulację stężeń wapnia
  • zbyt wysokie/zbyt niskie uwalnianie wapnia z kości

Każda z tych przyczyn może mieć różne podłoża (np. nadczynność przytarczyc, zapalenie nerek, guzy tarczycy i wiele innych), które do zdiagnozowania wymagają wykonania dodatkowych badań, w tym także często badań obrazowych.

Wapń zjonizowany – kto powinien wykonać?

Badanie stężenia wapnia zjonizowanego we krwi należy wykonać, gdy występują objawy zaburzeń poziomów tej formy pierwiastka.

Do najczęstszych objawów zbyt wysokich poziomów wapnia we krwi (hiperkalcemii) należą:

  • częstsze oddawanie moczu
  • zwiększone pragnienie
  • rozwój kamicy nerkowej
  • zaburzenia rytmu serca
  • bóle brzucha, mdłości, wymioty
  • ogólne pogorszenie samopoczucia
  • szybsze męczenie się
  • zaparcia
  • uczucie dezorientacji, splątanie
  • bóle głowy
  • senność

Natomiast najczęstszymi objawami obniżonych stężeń wapnia we krwi (hipokalcemii) są:

  • tężyczka – objaw chorobowy polegający na nadmiernym, zbyt silnym skurczu mięśni szkieletowych
  • bóle brzucha
  • zaburzenia rytmu serca
  • pogorszenie samopoczucia
  • światłowstręt

Wapń zjonizowany cena | Kup badanie online

 

Wapń zjonizowany norma

  • < 18 lat 1,1-1,5 mmol/l
  • >18 la 1,12 – 1,32 mmo/l

Wapń zjonizowany wyniki

Nieprawidłowe stężenia wapnia zjonizowanego jako samodzielny wynik nie dostarczają zbyt wielu informacji przydatnych diagnostycznie – mogą one potwierdzić źródło występowania określonych objawów u danego pacjenta, ale zawsze niezbędne jest wykonanie dalszej diagnostyki w celu ustalenia przyczyn zaburzeń poziomów zjonizowanego wapnia we krwi.

Do niektórych z badań wykorzystywanych w tym celu należą badania hormonalne (szczególnie parathormon i kalcytonina), oznaczania elektrolitów wydalanych wraz z moczem oraz badania obrazowe, po ustaleniu źródła tych schorzeń w celu oceny prawidłowego wyglądu narządu.

Z tego powodu wyniki tego badania zawsze powinny być konsultowane z lekarzem, gdyż należy zestawić je z innymi otrzymanymi informacjami, objawami prezentowanymi przez pacjenta oraz jego historią choroby w celu zaplanowania najbardziej optymalnego dalszego postępowania leczniczo – diagnostycznego.

Sprawdź jak przygotować się do badania:


Badanie krwi | jak się przygotować?

Materiał na badanie krwi powinno się pobierać na czczo, czyli z zachowaniem 8 – 12 godzinnej przerwy od czasu ostatniego posiłku. Zalecenie dotyczy wszystkich badań, ponieważ zmiany wywołane przyjęciem posiłku są trudne do przewidzenia, a uzyskane wartości interpretuje się wobec wartości referencyjnych ustalonych w standardowych warunkach.

W dniu poprzedzającym badanie krwi należy unikać obfitych i tłustych posiłków oraz spożywania alkoholu.

W dniu badania

Bezpośrednio przed badaniem krwi dozwolone jest wypicie niewielkiej ilości wody.

Podobnie pora dnia może mieć wpływ na wiarygodność wyników badań. Zaleca się, pobieranie krwi w godzinach porannych (7:00 – 10:00). Jeżeli krew zostanie pobrana o innej porze dnia,  należy wziąć to pod uwagę interpretując uzyskane wyniki badań.

Bezpośrednio przed pobraniem wskazany jest 15 minutowy odpoczynek.

Badanie krwi a przyjmowane leki

W miarę możliwości badanie należy przeprowadzić przed przyjęciem porannej porcji leków, taką decyzję należy zawsze skonsultować z lekarzem.

Zawsze należy poinformować personel pobierający krew o przyjmowanych lekach, suplementach, preparatach ziołowych – zostanie to odnotowane podczas rejestracji.


Znajdź placówki Synevo w całej Polsce


Laboratorium
Warszawa

Laboratorium
Wrocław

Laboratorium
Łódź

Laboratorium
Gdańsk

Laboratorium
Poznań

Laboratorium
Bydgoszcz

Laboratorium
Kraków

Laboratorium
Katowice